Officieel besluit/verordening (tweetalig). 15 juli 1940. De onderstaande tekst volgt de indeling van het originele document in twee kolommen. Afgebroken woorden zijn getranscribeerd zoals ze op het papier staan.

[Linker kolom - Duits]

(2) Die Zentrale ist berechtigt, an die Betriebsgenehmigung Auflagen zu knüpfen.

(3) Eine Betriebsgenehmigung wird nicht erteilt, bevor der betreffende Organisierte sich der Zentrale gegen-über schriftlich dazu verpflichtet hat, ohne Ermächtigung der Zentrale keine Produkte, gleich welcher Art, in Kühl- oder Gefrierhäusern vor-handen oder vorrätig zu haben.

§ 4.
(1) Erlaubnisse gemäss § 2 Absatz 2 werden schriftlich von der Zentrale erteilt.
(2) Die Zentrale ist berechtigt, an die Erlaubnis Bedingungen zu knüpfen.
(3) Die Erlaubnis gilt für den Zeit-abschnitt, für den sie erteilt worden ist, mit der Massgabe, dass die Zen-trale zur jederzeitigen Zurückziehung berechtigt ist, jedoch unter Berück-sichtigung der in der Erlaubnis an-gegebenen Frist.

§ 5.
Zu der im § 2 erwähnten Gruppe "Inhaber von Kühl- oder Gefrier-häusern" können von der Zentrale nur diejenigen zugelassen werden, die über eine Kühl- oder Gefrierhausan-lage verfügen.

§ 6.
Diese Verordnung ist als "Kühl- oder Gefrierhäuserverordnung 1940" zu zitieren. Sie tritt am Tage ihrer Verkündung in Kraft und tritt am 1. Januar 1941 ausser Kraft.

Den Haag, am 15. Juli 1940.

Der Generalsekretär
im Ministerium für Landwirtschaft
und Fischerei:
H.M. Hirschfeld.

[Rechter kolom - Nederlands]

(2) De Centrale is bevoegd aan de bedrijfsvergunning voorwaarden te ver-binden.

(3) Een bedrijfsvergunning zal niet worden verleend, dan nadat de betref-fende georganiseerde zich tegenover de Centrale schriftelijk heeft ver-bonden zonder machtiging van de Cen-trale geen producten van welken aard ook in koel- of vrieshuizen voorhanden of in voorraad te zullen hebben.

Artikel 4.
(1) Een machtiging, als bedoeld in het tweede lid van artikel 2, wordt schrif telijk verleend door de Centrale.
(2) De Centrale is bevoegd, aan de machtiging voorwaarden te verbinden.
(3) De machtiging geldt voor den tijds duur, waarvoor zij is verleend, met dien verstande, dat de Centrale be-voegd is deze te allen tijde in te trekken, mits met inachtneming van den in de machtiging vermelden termijn.

Artikel 5.
Tot de in artikel 2 genoemde groep "houders van koel- of vrieshuizen" kunnen door de Centrale slechts worden toegelaten zij, die beschikken over een koel- of vrieshuis.

Artikel 6.
Dit besluit treedt in werking op den dag zijner afkondiging en eindigt met ingang van 1 Januari 1941. Het kan worden aangehaald als "Koel- of vrieshuizenbesluit 1940".

's-Gravenhage, 15 Juli 1940.

De Secretaris-Generaal
van het Departement van Landbouw
en Visscherij:
H.M. Hirschfeld. * Inhoud: Het document bevat de artikelen 4 tot en met 6 van een besluit dat het beheer van en de vergunningen voor koel- en vrieshuizen reguleert. Het legt de macht bij een "Centrale" om vergunningen te verlenen, voorwaarden te stellen en de opslag van producten te controleren.
* Juridische aspecten: Het besluit heeft een beperkte looptijd (tot 1 januari 1941). Dit duidt op een tijdelijke crisismaatregel of een overgangsregeling aan het begin van de bezetting.
* Taalgebruik: Het gebruik van de spelling met "den" en "visscherij" (spelling-Marchant) is conform de tijd. De term "georganiseerde" verwijst naar marktdeelnemers die aangesloten zijn bij de dwingende organisatievormen die in de oorlogsjaren werden opgelegd.
* Paleografische opmerking: Het is een typemachine-tekst (doorslag of origineel). Er zitten kleine spatiëringsfouten in (zoals "schrif telijk" en "tijds duur"). Dit document is opgesteld slechts twee maanden na de Nederlandse capitulatie in mei 1940. Tijdens de Duitse bezetting werd de Nederlandse economie gelijkgeschakeld en onder streng toezicht geplaatst via een systeem van 'Centrales' (zoals het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening).

H.M. Hirschfeld (Hans Max Hirschfeld) was een cruciale figuur in deze periode. Als Secretaris-Generaal bleef hij op zijn post om de Nederlandse economie draaiende te houden en de ergste gevolgen van de bezetting voor de voedselvoorziening te beperken, een rol die na de oorlog tot veel discussie leidde. Dit besluit illustreert hoe de overheid grip probeerde te krijgen op de voedselvoorraden door koelfaciliteiten strikt te reguleren, mede om illegale voorraadvorming (hamsteren) tegen te gaan en de distributie te beheersen. H.M. Hirschfeld Rijksbureau