Notulen (verslag van een vergadering). 30 mei 1941. Notulen van de vergadering op 30 Mei 1941 om 's middags half drie op het Laboratorium van Prof. Jansen, J.D. Meijerplein 5 te Amsterdam, over vitamine-onderzoek en eventueel ander onderzoek op het gebied van plantaardige voedingsmiddelen.

—————

Voorzitter: ir. A. de Mooij.
Aanwezig de heeren: Dr. C. van Dillewijn,
Dr. M. van Eekelen,
ir. G.W. van der Helm,
Dr. 't Hoog,
Prof.Dr. B.C.P. Jansen,
Prof.ir. A.M. Sprenger,
ir. J. Straub,
ir. J. Wind.

Berichten van verhindering zijn binnengekomen van:
Dr.ir. M.J.L. Dols,
Dr. W.E. de Mol,
ir. A.W. van de Plassche,
E.F. Sixma,
ir. G. Veenstra, vertegenwoordigd door ir. Wind.

Omdat ir. van de Plassche onverwachts verhinderd was, heeft deze ir. de Mooij verzocht om op deze vergadering als Voorzitter op te treden.

De voorzitter opent de vergadering, heet de aanwezigen welkom en spreekt zijn dank uit voor de toegezonden gegevens.
Uit deze stukken is duidelijk gebleken, wat er op het gebied van het onderzoek van voedingsstoffen gebeurt en ook, dat er reeds veel gebeurt. Dat kan zeker al als resultaat van het eerste contact aangemerkt worden. Contact is inderdaad zeer gewenscht en zal zeker ook vruchtbaar zijn.
1e. Omdat men dan eer en beter weet, bij wien men voor een bepaald onderzoek moet zijn.
2e. Omdat, elkaars deskundigheid kennende, vanzelf een programma van werken tot stand komt, zonder dwang van bovenaf.

In Het document getuigt van een formele bijeenkomst tussen kopstukken uit de Nederlandse wetenschap en techniek aan het begin van de Tweede Wereldoorlog. De aanwezigenlijst bevat prominente namen, waaronder Prof. B.C.P. Jansen, de ontdekker van vitamine B1. De kern van de vergadering is het stroomlijnen van wetenschappelijk onderzoek naar voeding. De voorzitter benadrukt de voordelen van vrijwillige samenwerking: efficiëntie (weten wie wat doet) en autonomie (geen "dwang van bovenaf"). Dit laatste is een opmerkelijke uitspraak in de context van de Duitse bezetting, waarin de vrijheid van de wetenschap onder druk stond. In mei 1941 was de voedselvoorziening in het bezette Nederland een bron van grote zorg. Door de blokkades en de export naar Duitsland werd de kwaliteit en kwantiteit van het voedsel minder, waardoor wetenschappelijk onderzoek naar vitamines en vervangende plantaardige producten een kwestie van nationaal belang werd. Het J.D. Meijerplein in Amsterdam, waar de vergadering plaatsvond, bevond zich in het hart van de Joodse buurt; kort na deze datum zou de toegang tot dit gebied voor niet-Joden door de bezetter steeds verder beperkt worden. De vergadering markeert een moment waarop de Nederlandse wetenschappelijke elite probeerde grip te houden op de voedselveiligheid en het onderzoeksklimaat onder moeilijke omstandigheden.