Doorslag van een officiële brief (mogelijk van een gemeentelijke instantie in Amsterdam). 17 mei 1941. De Directeur (van een niet nader genoemde dienst, waarschijnlijk de Dienst der Markten of Vergunningen). Den Heer A. Schravien, Plantage Kerklaan 34 III, Amsterdam-Centrum. extra

HG.

den Heer A.Schravien,
Plantage Kerklaan 34 III,
Amsterdam-Centrum.
Wijk 10.

72/21/2 M. 17 Mei 1941.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 13 dezer bericht ik
U, dat zoolang U van de U verleende ventvergunning geen gebruik
kunt maken, deze ook niet behoeft te worden verlengd.
Zoodra U echter het beroep van venter weder kunt opnemen
dient U zich te mijnen kantore te vervoegen om de verlenging in de
in Uw bezit zijnde ventvergunning te doen aanteekenen.

De Directeur, Het betreft een administratieve mededeling aan een straatverkoper (venter) betreffende zijn vergunning. De essentie van de brief is dat de ontvanger, de heer Schravien, zijn ventvergunning op dat moment niet kan gebruiken. De directeur laat weten dat de vergunning daarom niet direct verlengd hoeft te worden, maar dat Schravien zich moet melden zodra hij zijn werkzaamheden weer kan hervatten om de verlenging officieel te laten registreren ("aanteekenen").

Het taalgebruik is formeel-ambtelijk ("d.d. 13 dezer", "te mijnen kantore te vervoegen"). De aanduiding "Wijk 10" verwijst naar de administratieve wijkindeling van Amsterdam in die tijd. De datum van de brief, 17 mei 1941, valt midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het adres "Plantage Kerklaan 34 III" bevindt zich in de Plantagebuurt, een wijk die grenst aan de Joodse buurt in Amsterdam.

Historisch onderzoek wijst uit dat op dit adres Levie (A.) Schravien woonde, een Joodse koopman/handelsreiziger. De opmerking dat hij "geen gebruik kunt maken" van zijn vergunning krijgt in dit licht een beladen betekenis. In deze periode werden de restricties voor Joodse burgers steeds strenger; vanaf mei 1941 werden Joden stelselmatig geweerd uit openbare instellingen en werden hun economische mogelijkheden drastisch ingeperkt. Het is zeer aannemelijk dat de heer Schravien zijn beroep niet meer mocht uitoefenen vanwege de anti-Joodse maatregelen van de bezetter, wat de achtergrond vormt van deze schijnbaar droge administratieve correspondentie. A. Schravien