Ambtelijk bijblad/notitie betreffende een marktvergunning. Juni 1939 (verschillende data van 12 t/m 24 juni). [Kader linksboven]
B IJ B L A D V A N :
M. No. 24/14/1 1939
DOORGEZONDEN: 20/6

[Rechtsboven]
136

[Hoofdtekst]
Amstelveld

Tegen inwilliging van het verzoek Insp.
van K. de Graaff om op de markt
Amstelveld een plaats te mogen innemen
voor het bakken van visch, bestaat
m.i. geen bezwaar.

[In de marge rechtsboven]
Advies insp.
12-6-39
[Paraaf]

[Tussenregel rechts]
vraagt op het Amstelveld
te mogen bakken (visch)

[Vervolg hoofdtekst]
De Graaff kan een plaats
worden toegewezen op het midden-
terrein.

[In de marge rechtsonder]
Th. de Vries
advies
14-6-39
deMaer [?]

[Onder de hoofdtekst]
(Zie rapport controleur-marktwezen)
22-6-39
deMaer [?]

[Onderaan, in potlood en rood krijt]
24/6/39 [Paraaf]
2
24/14/2

[Voetnoot gedrukt]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016 Dit document is een administratief "bijblad" dat de afhandeling van een verzoekschrift documenteert. De kern van de zaak is de aanvraag van ene K. de Graaff voor een standplaats op de markt op het Amstelveld om daar vis te bakken.

De ambtelijke molen is in de tekst goed te volgen:
1. 12 juni 1939: De Inspecteur (Insp.) geeft een positief advies.
2. 14 juni 1939: Th. de Vries geeft aanvullend advies en specificeert dat de standplaats op het "middenterrein" kan worden toegewezen.
3. 20 juni 1939: Het dossier wordt doorgezonden.
4. 22 juni 1939: Een ambtenaar (mogelijk deMaer) bevestigt de afhandeling, verwijzend naar een rapport van de controleur van het marktwezen.
5. 24 juni 1939: Finale aftekening en archivering onder een nieuw volgnummer (24/14/2).

De taal is formeel-ambtelijk ("Tegen inwilliging... bestaat m.i. geen bezwaar") en hanteert de toen geldende spelling (visch). Het document dateert uit juni 1939, enkele maanden voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Het geeft een inkijkje in de dagelijkse, vreedzame bureaucratie van de gemeente Amsterdam (gezien de verwijzing naar het Amstelveld).

Het Amstelveld is van oudsher een plek voor markten (zoals de bekende bloemenmarkt en antiekmarkt). De visbakker is een klassiek onderdeel van het Nederlandse marktbeeld. Het document illustreert hoe strikt gereguleerd het gebruik van de openbare ruimte was (en is); zelfs voor het mogen bakken van vis was een formeel adviestraject nodig waarbij meerdere functionarissen, waaronder de Inspecteur en de Controleur van het Marktwezen, betrokken waren. De verwijzing naar "Alg. Zaken Model No. 14" duidt op een gestandaardiseerde werkwijze binnen het gemeentelijk apparaat van die tijd. K. de Graaff M. No Gemeente Amsterdam Marktwezen