Handgeschreven brief (verzoekschrift).
Origineel
Handgeschreven brief (verzoekschrift). 1 mei 1941 (afgeleid uit stempel "M.1941 1/5"). H. de Wit, Gentiaanplein 24 II, Amsterdam-Noord. Waarschijnlijk de Directie van het Marktwezen te Amsterdam. [Stempel linksboven:] N°. 90/19/1 M.1941 1/5
[Rechtsboven:]
Amsterdam
[onleesbaar krabbel, mogelijk 'nu hier' of een paraaf]
Welede. Heer.
Betreft richt ik een verzoek tot U of ik
Zaterdag a s op de Markt Mosplein op num-
mer 77 mag staan, daar Balk niet meer
gaat staan, en ik gaarne met mijn vrouw
die plaats zou willen hebben.
Mijn vrouw is persoonlijk aan het mark
wezen geweest maar er moest geschreven
worden. En de marktmeester heeft gezegd
dat ik een voorkeurings kaart mocht
hebben.
In afwachting
teeken ik.
H. de Wit.
Gentiaan plein 24 II
A'dam N.
[Rechtsonder:] 90 In deze brief verzoekt de heer H. de Wit om een specifieke standplaats (nummer 77) op de markt aan het Mosplein in Amsterdam-Noord voor de eerstvolgende zaterdag. De aanleiding voor het verzoek is dat de vorige houder van die plek, ene heer Balk, er niet meer zal staan. De afzender wil de plek graag samen met zijn vrouw exploiteren.
Uit de tekst blijkt dat er al persoonlijk contact is geweest met de dienst Marktwezen door de vrouw van de afzender, maar dat zij naar huis is gestuurd met de instructie een schriftelijk verzoek in te dienen. Tevens wordt er gerefereerd aan een uitspraak van de marktmeester, die zou hebben aangegeven dat de afzender in aanmerking komt voor een 'voorkeuringskaart' (een voorrangsbewijs voor standplaatsen).
De schrijfstijl is beleefd doch direct, typerend voor correspondentie van burgers met overheidsinstanties in die tijd. Het handschrift is duidelijk, hoewel de spelling ("voorkeurings kaart", "mark wezen") niet geheel conform de toenmalige standaard is. Het document dateert van mei 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was de regulering van markten strenger dan voorheen, mede door de schaarste aan goederen en de invoering van het distributiestelsel.
De markt op het Mosplein was (en is) een centraal punt in Amsterdam-Noord. Het Gentiaanplein, waar de afzender woonde, ligt in de directe nabijheid (de Bloemenbuurt), wat verklaart waarom de keuze op deze specifieke markt viel. Het systeem van 'voorkeuringskaarten' werd gebruikt om de toewijzing van de schaarse en gewilde marktplaatsen in goede banen te leiden en vaste kooplieden enige zekerheid te bieden. H. de Wit Marktwezen
Samenvatting
In deze brief verzoekt de heer H. de Wit om een specifieke standplaats (nummer 77) op de markt aan het Mosplein in Amsterdam-Noord voor de eerstvolgende zaterdag. De aanleiding voor het verzoek is dat de vorige houder van die plek, ene heer Balk, er niet meer zal staan. De afzender wil de plek graag samen met zijn vrouw exploiteren.
Uit de tekst blijkt dat er al persoonlijk contact is geweest met de dienst Marktwezen door de vrouw van de afzender, maar dat zij naar huis is gestuurd met de instructie een schriftelijk verzoek in te dienen. Tevens wordt er gerefereerd aan een uitspraak van de marktmeester, die zou hebben aangegeven dat de afzender in aanmerking komt voor een 'voorkeuringskaart' (een voorrangsbewijs voor standplaatsen).
De schrijfstijl is beleefd doch direct, typerend voor correspondentie van burgers met overheidsinstanties in die tijd. Het handschrift is duidelijk, hoewel de spelling ("voorkeurings kaart", "mark wezen") niet geheel conform de toenmalige standaard is.
Historische Context
Het document dateert van mei 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was de regulering van markten strenger dan voorheen, mede door de schaarste aan goederen en de invoering van het distributiestelsel.
De markt op het Mosplein was (en is) een centraal punt in Amsterdam-Noord. Het Gentiaanplein, waar de afzender woonde, ligt in de directe nabijheid (de Bloemenbuurt), wat verklaart waarom de keuze op deze specifieke markt viel. Het systeem van 'voorkeuringskaarten' werd gebruikt om de toewijzing van de schaarse en gewilde marktplaatsen in goede banen te leiden en vaste kooplieden enige zekerheid te bieden.