Getypt afschrift van een (oorspronkelijk waarschijnlijk handgeschreven) brief. P. Bakhuizen, wonend op het schip "Geertruida", Prinsengracht tegenover No. 153, Amsterdam. AFSCHRIFT.

31010.

Mijnheer ik kwam is vragen hoe ver het stek met die vergunning
Mijnheer ik kreeg een conteleur bij me van amsterdam en die vroeg
naar mij vergunning
ik haalde deze uit mijn zak de conteleur had hem nog niet gezien
of hij zei ik heb aan dat ding niets tot drie maal prisateerde
ik hem de vergunning aan de man had geen zijn om de vergunning
te lezen zoo zeide hij u bent in overtreding en gaf mij een be-
keuring heb ik daar mij goede centen voor betaald het is conte-
leur N.53 Nu vraag ik u beleeft of u dit schrijven is in onder-
zoek zou willen nemen om van deze procesverbaal af te komen
want dat is toch niet zoo aardig.

                             Ik Dank U

En ik hoop dat het zoo spoedig in orde komt.

                             P. Bakhuizen,
                             Schip Geertruida
                             Prinsengracht t/o No.153
                             Amsterdam.

VOOR EENSLUIDEND AFSCHRIFT,

[Rond stempel: POLITIE AMSTERDAM / 7e Bureau] * Inhoud: De brief is een beklag van P. Bakhuizen gericht aan een onbekende instantie (waarschijnlijk het hoofdbureau van politie). Bakhuizen is verontwaardigd over de handelwijze van een controleur (nummer 53). Hoewel Bakhuizen beschikt over een geldige vergunning waarvoor hij "goede centen" heeft betaald, weigerde de controleur deze te bekijken en schreef hij direct een bekeuring uit. Bakhuizen verzoekt om het proces-verbaal te laten vervallen.
* Taalgebruik: Het document bevat talloze fonetische spelfouten en archaïsmen die typerend zijn voor iemand met beperkte formele scholing. Voorbeelden zijn "is" (eens), "stek" (staat), "conteleur" (controleur), "prisateerde" (presenteerde), "geen zijn" (geen zin) en "beleeft" (beleefd). De toon is een mengeling van nederigheid en morele verontwaardiging ("want dat is toch niet zoo aardig").
* Administratieve waarde: Het feit dat het een getypt afschrift is met een formeel stempel van het 7e Bureau wijst erop dat de klacht serieus is genomen en in de administratieve molen van de Amsterdamse politie is beland. * Historische context: De brief schetst een beeld van de handhaving op het water in Amsterdam in een tijd waarin de bureaucratie rondom woonschepen en ligplaatsen toenam. Schippers moesten vergunningen kunnen tonen, en controleurs hadden een grote mate van discretionaire bevoegdheid, wat soms leidde tot willekeur.
* Locatie: De Prinsengracht ter hoogte van nummer 153 bevindt zich in de Jordaan. Dit was een buurt waar historisch gezien veel (woon)schepen lagen. Het "7e Bureau" van de politie was destijds gevestigd aan de nabijgelegen Lijnbaansgracht, wat verklaart waarom zij deze zaak in behandeling hadden.
* Sociaal-economisch: De brief illustreert de kwetsbare positie van de gewone burger tegenover de autoriteiten. De nadruk op het hebben betaald voor de vergunning onderstreept dat de afzender zijn burgerplicht heeft vervuld en in ruil daarvoor bescherming of eerlijkheid van de overheid verwacht. P. Bakhuizen Hoofdbureau Politie