Brief (twee pagina's, genummerd II en III).
Origineel
Brief (twee pagina's, genummerd II en III). Ongedateerd (waarschijnlijk tussen 1940-1945, gezien de referentie naar de NSB). Een niet nader genoemde autoriteit (geadresseerd als "WelEd. Heer"). (Pagina II)
II
Ik ben ruim 15 jaar bloemen
koopman en heb jaren aan
het Centraal station en met
bezoek uren aan 't binnengasthuis
gestaan met mijn bloemen
WelEd. Heer ik heb een gezin
met 7 kinderen waarvan
3 reeds werk verrichten echter
daar kan ik met mijn gezin
niet van komen.
Ik doe U een vriendelijk
verzoek indien het in U
vermogen ligt mij toch
weer een vergunning te
verstrekken als bloemen-
koopman. Daar op mijn
levensloop niets valt aan
te merken & steeds als
eerlijk en fatsoenlijk
mensch heb getracht mijn
brood voor mijn gezin
te kunnen verdienen
U kunt in 't volst vertrouwen
naar mij persoon informeeren.
(Pagina III)
III
bij de Politie Warmoes str
en ook bij den Heer
G. de Groot. Parfumfabriek
Handstr 14 te A. Dam
die mij en mijn gezin al
jaren kent. Den Heer
G. de Groot is lid en N.S.B.
v. dit staat mij altyd bij
in raad en daad!!
en op dien zij aanraden
heb ik zoo vry dit schrijven
tot U te richten
Hopend per omgaand een
gunstig antwoord va U
WelEdl Heer te mogen ont-
vangen Teeken Ik
blij voorbaat mijn Oprechte Dank
Hoogachtend.
Uw Dw. Dr.
B. Fransman
Raamgracht 23 h.
alhier. In deze brief verzoekt B. Fransman, een Amsterdamse bloemenkoopman, om herstel of toekenning van zijn vergunning om bloemen te verkopen bij het Centraal Station en het Binnengasthuis. De schrijver benadrukt zijn precaire financiële situatie: hij heeft een groot gezin met zeven kinderen, van wie er slechts drie werken, wat onvoldoende is om van rond te komen ("daar kan ik met mijn gezin niet van komen").
De toon van de brief is nederig en beleefd ("vriendelijk verzoek", "Uw Dw. Dr." oftewel Dienstwillige Dienaar). Fransman voert aan dat hij een onbesproken gedrag heeft en altijd een eerlijk en fatsoenlijk burger is geweest.
Het meest opvallende element in de brief is de bewuste keuze van referenties. Hij verwijst niet alleen naar de politie op de Warmoesstraat, maar noemt specifiek de heer G. de Groot van een parfumfabriek aan de Handboogstraat, waarbij hij expliciet vermeldt dat deze man lid is van de N.S.B. (Nationaal-Socialistische Beweging). Fransman geeft aan dat hij op aanraden van deze N.S.B.-er de brief schrijft, wat een duidelijke poging is om politieke invloed aan te wenden om zijn vergunning terug te krijgen. Dit document is een treffend voorbeeld van een rekest uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). Tijdens de oorlog was de handel streng gereguleerd en waren vergunningen essentieel voor het levensonderhoud.
De verwijzing naar de N.S.B. plaatst de brief direct in het politieke klimaat van die tijd. Veel burgers die in economische nood verkeerden, probeerden via contacten binnen de N.S.B. of door loyaliteit aan de nieuwe orde te tonen, gedaan te krijgen wat via de normale weg niet (meer) lukte.
De genoemde locaties zijn historisch significant voor Amsterdam: de Warmoesstraat was (en is) een centraal politiebureau, en het Binnengasthuis was destijds een belangrijk ziekenhuis in de binnenstad. De Raamgracht, waar de afzender woonde, ligt in de voormalige Joodse buurt, wat in de context van de bezetting een extra laag van betekenis geeft aan de overlevingsstrijd van de bewoners in die jaren, hoewel de brief zelf niets loslaat over de achtergrond van Fransman zelf, anders dan zijn beroep en gezinssituatie.