Getypte brief (verzoekschrift). 29 december 1941. H. Smit, Hazelaarstraat 12 hs, Amsterdam-Noord. No.24/9 L.M.1941 No.22/1/1 M.1942. 5/1
=======================
Amsterdam, 29 December 1941.

Geachte Heer,

  Daar ik marktkoopman ben en het laatst standplaats had op het Waterlooplein heb ik mij gewend tot het marktwezen en verzocht een standplaats op het Singel te mogen innemen op de bloemenmarkt omreden, dat daar nu plaats genoeg is nu de Joden ook daar weg zijn, mij werd daar gezegd, mij tot U te wenden, daar zij er niet over konden beslissen, zoodoende ben ik zoo vrij mij tot U te wenden, met beleefd verzoek daar op de markt een standplaats te mogen innemen, dan heb ik weer een mogelijkheid mijn brood te verdienen, ik heb een consumtietent en op de andere markten zijn de plaatsen bezet in de hoop, dat U mij zult willen helpen.
  Verblijf ik in afwachting,

                                  bij voorbaat dankend,
                                  Uwe d.w.d.
                                  w.g.H.Smit,
                                  Hazelaarstraat 12 hs,
                                  Amsterdam-Noord. In deze brief verzoekt marktkoopman H. Smit om een standplaats op de bloemenmarkt aan het Singel in Amsterdam. Hij motiveert zijn verzoek door expliciet te wijzen op het feit dat er nu ruimte is ontstaan omdat de Joodse handelaren daar zijn verdreven ("nu de Joden ook daar weg zijn").

De brief is een direct bewijs van de economische gevolgen van de anti-Joodse maatregelen tijdens de bezetting. De afzender, die voorheen op het Waterlooplein stond (een van oorsprong Joodse markt), probeert persoonlijk gewin te behalen uit de gedwongen uitsluiting van zijn Joodse medeburgers. Hij noemt specifiek dat hij een "consumtietent" exploiteert en dat andere markten vol zijn. De toon is beleefd en bureaucratisch, wat de banaliteit van het opportunisme in die tijd pijnlijk illustreert. Deze brief moet worden gezien in de context van de Holocaust in Nederland en de 'arisering' van de economie. In 1941 voerden de Duitse bezetters steeds strengere beperkingen in voor Joden. In september 1941 werden Joden verboden om markten te bezoeken of daar handel te drijven, behalve op speciaal aangewezen "Jodenmarkten".

De verwijzing naar de lege plekken op het Singel laat zien hoe de fysieke afwezigheid van Joodse Amsterdammers in het stadsbeeld onmiddellijk werd opgemerkt en door sommigen werd gezien als een kans voor eigen economische vooruitgang. Het document maakt deel uit van het administratieve archief van het Amsterdamse marktwezen en toont aan hoe de uitsluiting van Joden op lokaal, bureaucratisch niveau werd verwerkt en geaccepteerd. H. Smit Marktwezen