Handgeschreven brief. 12 mei 1942. J. Segerhuis, Seringstraat 9, Aalsmeer. [Stempel linksboven:] Nº 22/2/1 M. 1942 13/5
[Aantekening rechtsboven, onleesbaar]

Aalsmeer 12 Mei 1942

Mijn Heer een antwoord op schryve
ik kan dan De Zone niet dan
Door de tyd omstandig hede en ik
Ben vreeselyk onrustig en meest
in de Zone loop. dat het is out dan
De Zone niet het spyt mij wel
ik heb nog nooit den krant niet dat
weet u wel maar ik hoop toch
andere jaar dat ik weer op myn Plaats
mag legge als we het beleve
ik ben nu 81 een jaar of 9 kan
ik nog wel mee hoop ik nu dan
weet u er alles hopen dat u
gratie met mij gebruikt

Hoog Achtend

J Segerhuis
Seringstraat 9
Aalsmeer

[Rechtsonder:] 22 De brief is geschreven door een 81-jarige inwoner van Aalsmeer, J. Segerhuis. De tekst is geschreven in een handschrift dat kenmerkend is voor ouderen uit die tijd, met een fonetische spelling en weinig interpunctie ("omstandig hede" in plaats van omstandigheden, "schryve" in plaats van schrijven).

De kern van de brief lijkt een verzoek om coulance of "gratie". De schrijver uit grote onrust over de huidige situatie ("vreeselyk onrustig"). Er wordt herhaaldelijk gesproken over "De Zone" of "de Zon". Gezien de context van Aalsmeer en de zin "weer op myn Plaats mag legge", zou dit kunnen verwijzen naar een specifieke plek op de bloemenveiling of een perceel grond waar de afzender vanwege de oorlogsomstandigheden of nieuwe regels niet meer mag komen of werken. De schrijver benadrukt zijn hoge leeftijd (81 jaar) en spreekt de hoop uit nog negen jaar mee te kunnen (tot zijn 90ste), mits hem gratie wordt verleend. Het document dateert van mei 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De term "tyd omstandig hede" was een veelgebruikt eufemisme om naar de oorlogssituatie en de daarmee gepaard gaande beperkingen te verwijzen zonder de bezetter direct te bekritiseren.

In deze periode werden de regels voor handel en bewegingsvrijheid steeds strenger. Voor een tuinbouwdorp als Aalsmeer betekende dit vaak ingrijpende maatregelen voor kwekers en handelaren. De brief is waarschijnlijk gericht aan een lokale autoriteit of een distributie-instantie. De smekende toon ("gratie met mij gebruikt") wijst op een afhankelijkheidsrelatie waarbij de schrijver hoopt op een uitzondering op de geldende verordeningen. J. Segerhuis