Afschrift van een officieel besluit (beschikking) van de Gemeente Amsterdam. De Burgemeester van Amsterdam (E.J. Voûte). [Linksboven, handgeschreven:] No 39/65/119 [stempel:] M. 1942 [handgeschreven:] 28/5
Afschrift
No. 223 L.M. 1942.

[Stempel: Wapen van Amsterdam]

DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,

Heeft goedgevonden de aan
Gabriël Swart,
geboren 7 April 1907, wonende Ben Viljoenstraat 9 I bij beschikking d.d. ~~6 Augustus~~ 1 April 1939, No 7/540 L.M.'38 verleende vergunning tot het innemen van een vaste standplaats ten verkoop van pinda's op den openbaren weg, het verhoogde voetpad van de Plantage Kerklaan aan de zijde van Artis, tegenover perceel No.45, bij deze, gerekend te zijn ingegaan 13 Januari 1942, in te trekken.
VL.

Amsterdam, 12 MEI 1942

De Burgemeester voornoemd,
(get) Voûte

de Gemeentesecretaris,
(get.) J. F. FRANKEN

[Rechtsboven handgeschreven initialen en paraaf: "MW", "A. Muller"]
[Linksonder in de marge:] K 350 * Administratieve correcties: In de tekst is de oorspronkelijke datum van de vergunning (6 augustus 1939) doorgestreept en handmatig gewijzigd naar 1 april 1939. Dit duidt op een correctie van een administratieve fout in het brondocument.
* Locatie: De standplaats bevond zich op een prominente plek: de Plantage Kerklaan, direct naast dierentuin Artis.
* Ondertekening: Het document is ondertekend door Edward Voûte, de door de Duitse bezetter aangestelde burgemeester van Amsterdam, en gemeentesecretaris Franken.
* Retrospectieve kracht: De formele beslissing is genomen op 12 mei 1942, maar de intrekking wordt met terugwerkende kracht effectief verklaard vanaf 13 januari 1942. Dit document is een direct bewijs van de economische uitsluiting van de Joodse bevolking tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De naam van de betrokkene (Gabriël Swart) en zijn woonadres (Ben Viljoenstraat, in de Transvaalbuurt) wijzen erop dat hij van Joodse afkomst was.

Vanaf 1941 en intensiever in 1942 voerden de bezettingsautoriteiten en het collaborerende gemeentebestuur maatregelen uit om Joden uit het economische leven te bannen. Het intrekken van markt- en straatvergunningen was een veelgebruikte methode om Joodse ondernemers hun middelen van bestaan te ontnemen. De intrekking van de vergunning voor een pindakraam bij Artis is een treffend voorbeeld van de bureaucratische wijze waarop individuele levens en broodwinningen werden vernietigd in de aanloop naar de massale deportaties.