Afschrift van een officieel besluit van de Burgemeester van Amsterdam. 1 juni 1942 (met terugwerkende kracht tot 13 januari 1942). N$^o$ 39/65/146 M. 1342 4/b
Afschrift
No. 223 L. M. 1942

[Wapen van Amsterdam]

DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,

Heeft goedgevonden de aan David Dotsch, geboren 16 April 1876, wonende Nieuwe Kerkstraat 34 I, bij beschikking dd. 9 Januari 1940, no. 764 L.M. verleende vergunning tot het innemen van een vaste standplaats, ten verkoop van versche-, gerookte- en gestoomde visch, op den openbaren weg, den rijweg van de Nieuwe Kerkstraat, voor perceel 79, bij deze, gerekend te zijn ingegaan 13 Januari 1942, in te trekken.

GM

Amsterdam, 1 JUNI 1942 1942.
De Burgemeester voornoemd,
(get.) Voûte

De Gemeentesecretaris,
(get.) J. F. FRANKEN

K 350 Dit document is een voorbeeld van de kille, bureaucratische wijze waarop de Duitse bezetter en het meewerkende Amsterdamse stadsbestuur Joodse burgers hun middelen van bestaan ontnamen. David Dotsch, een visverkoper met een standplaats in de Nieuwe Kerkstraat, krijgt hier formeel te horen dat zijn vergunning uit 1940 wordt ingetrokken.

Opvallend is de terugwerkende kracht: hoewel het document op 1 juni 1942 is opgesteld, gaat de intrekking in op 13 januari 1942. Dit wijst op een systematische sanering van Joodse straathandel die in die periode werd doorgevoerd. De ondertekenaar, Edward Voûte, was door de bezetter aangesteld en voerde de anti-Joodse maatregelen nauwgezet uit. De intrekking van deze vergunning staat niet op zichzelf, maar maakt deel uit van de 'Entjudung' (het ontjoodsen) van de Nederlandse economie tijdens de Tweede Wereldoorlog. Vanaf 1941 werden Joodse ondernemers en marktkooplui stap voor stap uitgesloten van het openbare leven en de handel.

De Nieuwe Kerkstraat lag in de Amsterdamse Jodenbuurt. Voor veel Joodse Amsterdammers was de straathandel de enige bron van inkomsten. David Dotsch (geboren in 1876) was ten tijde van dit besluit 66 jaar oud. Uit historische bronnen is bekend dat hij later is gedeporteerd; David Dotsch is op 23 juli 1943 vermoord in vernietigingskamp Sobibor. Dit document markeert een van de laatste stappen in het proces van rechteloosmaking dat aan zijn deportatie voorafging.