Officieel afschrift van een besluit van de Burgemeester van Amsterdam. 12 mei 1942 (ingangsdatum intrekking: 13 januari 1942). [Linksboven, handgeschreven/stempel:]
№ 39/65/27
Afschrift
No. 223 L. M. 1942.

[Midden boven, handgeschreven:]
28/5
[Wapen van Amsterdam]

[Rechtsboven, handgeschreven:]
MW
[Paraaf in blauwe inkt met rode stempel 'D' eronder]

[Hoofdtekst:]
DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,

Heeft goedgevonden de aan
Wolf Sluyter,
geboren 12 April 1890, wonende Kerkstraat 302 hs, bij beschikking
d.d. 15 Januari 1940, No. 5/773 L.M. -1939- verleende vergunning
tot het innemen van een vaste standplaats ten verkoop van bloemen
op den openbaren weg, de Heerengracht, tegenover den zijgevel van
perceel Vijzelstraat 28 bij deze, gerekend te zijn ingegaan 13
Januari 1942, in te trekken.
v.

[Rechtsonder:]
Amsterdam, [Stempel: 12 MEI 1942] 1942

De Burgemeester voornoemd,

(get.) Voûte

de Gemeentesecretaris,
(get.) J. F. FRANKEN

[Linksonder:]
K 350 Dit document is een administratief besluit van het Amsterdamse gemeentebestuur tijdens de Duitse bezetting. Het betreft de intrekking van een marktvergunning voor een vaste standplaats voor bloemenverkoop op de hoek van de Herengracht en de Vijzelstraat. De vergunninghouder, Wolf Sluyter, wordt met naam, geboortedatum en adres genoemd.

Opvallend is de terugwerkende kracht van de intrekking: hoewel het besluit is gedateerd op 12 mei 1942, wordt de vergunning geacht te zijn ingetrokken per 13 januari 1942. Het document is ondertekend (in afschrift) door de nationaalsocialistische burgemeester Edward Voûte en gemeentesecretaris J.F. Franken. Het document is een direct gevolg van de anti-Joodse maatregelen tijdens de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Vanaf 1941 voerden de bezetter en het collaborerende bestuur stelselmatig verordeningen in om Joden uit het economische en openbare leven te verwijderen.

Wolf Sluyter (1890-1943) was een Joodse Amsterdammer. Het intrekken van standplaatsvergunningen was een veelgebruikte methode om Joodse kleine ondernemers hun bron van inkomsten te ontnemen. Uit historische bronnen (zoals het Joods Monument) blijkt dat Wolf Sluyter in juli 1943 is vermoord in vernietigingskamp Sobibor. Dit document vormt een schakel in het proces van uitsluiting en onteigening dat voorafging aan de deportatie en vernietiging van de Joodse bevolking van Amsterdam.