Afschrift van een burgemeestersbesluit (gemeente Amsterdam). 12 mei 1942 (met terugwerkende kracht tot 13 januari 1942). [Linksboven, paars stempel:] Nº 39/65/38 M. 19
[Bovenaan, handgeschreven:] 20/5
[Rechtsboven, handgeschreven paraaf in blauw potlood:] MW [onleesbaar]
[Midden boven, rijkswapen van Amsterdam met de drie kruisen]

Afschrift
No. 223 L. M. 194 2.

DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,

Heeft goedgevonden de aan

Samuel Peper,

geboren 2 Maart 1904, wonende Nieuwe Kerkstraat 28 III bij beschikking d.d. 30 April 1940, No. 5/89 L.M. 1940 verleende vergunning tot het innemen van een vaste standplaats ten verkoop van consumptieijs op den openbaren weg op den vleugel van de Hoogesluis tegenover perceel Amstel 179, bij deze, gerekend te zijn ingegaan 13 Januari 1942, in te trekken.

VH

[Rechtsonder, datumstempel over de getypte tekst:] 12 MEI 1942
Amsterdam, 1942.

De Burgemeester voornoemd,

[Paars stempel:] (get.) Voûte

de Gemeentesecretaris,
[Paars stempel:] (get.) J. F. FRANKEN

[Linksonder in de marge:] K 350 Dit document is een officieel afschrift van een besluit van de burgemeester van Amsterdam, destijds de collaborerende Edward Voûte. De kern van het document is de intrekking van een ventvergunning van Samuel Peper.

Belangrijke details:
1. De vergunning: Samuel Peper had sinds 30 april 1940 (vlak voor de Duitse inval) toestemming om ijs te verkopen op de Hoogesluis (de brug over de Amstel bij het Amstel Hotel).
2. De datum: Hoewel het document is gedagtekend op 12 mei 1942, wordt de intrekking met terugwerkende kracht uitgevoerd vanaf 13 januari 1942.
3. De betrokkene: Samuel Peper woonde in de Nieuwe Kerkstraat, een straat in de toenmalige Joodse buurt van Amsterdam. Dit document is een direct bewijsstuk van de economische uitsluiting van Joodse burgers tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In de loop van 1941 en 1942 werden talloze verordeningen uitgevaardigd die het Joden onmogelijk maakten om een eigen bedrijf te voeren of in de openbare ruimte werkzaam te zijn.

De datum van de intrekking (januari 1942) valt samen met de periode waarin de Duitse bezetter de maatregelen tegen Joodse ondernemers en straatverkopers verscherpte. De intrekking van de ijsvergunning was geen incidenteel besluit, maar onderdeel van een systematische politiek om Joden uit het economische leven te verwijderen ("Arisering" of simpelweg het intrekken van bestaansmiddelen).

Uit historische bronnen (zoals de database van het Joods Monument) is bekend dat Samuel Peper de oorlog niet heeft overleefd; hij werd in 1942 gedeporteerd en vermoord in Auschwitz. Dit document markeert een van de stappen in de ontrechting die aan zijn deportatie voorafging. Gemeente Amsterdam