Handgeschreven afrekening/factuur voor de levering van mosselen. Ontvangen in de week van 17 t/m 23 Mei 1942 aan mosselen 1283 balen
à ƒ 0,25 per baal [rechts:] ƒ 320,75 v
Te betalen aan Centraal Verkoopkantoor voor Mosselen [rechts:] " 288,68

Specificatie [rechts:] Aangevoerd
19/5/42 Wieringerboot 473 balen ƒ 118,25 v [rechts:] 18-5-42
20/5/42 " " 346 " " 86,50 v [rechts:] 20-5-42
21/5/42 " " 464 " " 116.- v [rechts:] 21-5-42
1283 ƒ 320,75

= 641 ½ hl van 100 kg

[Handtekening: Ronger] [Stempel:] 27 MEI 1942
[Groot handgeschreven getal:] 32 * Inhoud: Het document betreft een administratieve afrekening voor de ontvangst van 1283 balen mosselen gedurende één week in mei 1942. De mosselen werden aangevoerd door een "Wieringerboot" in drie zendingen.
* Berekening: De bruto waarde van de mosselen bedraagt ƒ 320,75 (1283 balen x ƒ 0,25). Het bedrag dat uiteindelijk aan het Centraal Verkoopkantoor wordt afgedragen is ƒ 288,68. Dit is exact 90% van de bruto waarde, wat duidt op een standaard inhouding of commissie van 10%.
* Maatvoering: Onderaan staat een omrekening: "= 641 ½ hl van 100 kg". Dit suggereert dat één baal gelijkstaat aan een halve hectoliter (hl) en dat een hectoliter mosselen in deze context op 100 kg werd gesteld.
* Administratieve sporen: De datumstempel van 27 mei 1942 geeft het moment van verwerking aan, enkele dagen na de bewuste week. Het getal '32' is vermoedelijk een dossier- of volgnummer. * Historische periode: Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. De handel in voedsel stond in deze tijd onder streng toezicht van de overheid.
* Organisatie: Het "Centraal Verkoopkantoor voor Mosselen" (CVM) was een officieel orgaan dat de distributie en prijsvorming van mosselen reguleerde. Tijdens de bezetting werden dergelijke bureaus vaak ingezet om de voedselvoorziening te controleren en te rantsoeneren.
* Visserij: De "Wieringerboot" verwijst naar de herkomst uit de regio Wieringen/Waddenzee, een belangrijk centrum voor de mosselcultuur. Ondanks de oorlogsomstandigheden en mijnengevaar op zee bleef de kustvisserij, onder strikte restricties, een cruciale bron van eiwitten voor de Nederlandse bevolking.