Getypt reglement of verordening met handgeschreven correcties. -2-

Artikel 11
De aan de winkeliers en halhouders bij verdeeling toegewezen visch mag niet aan derden worden overgedaan, doch moet rechtstreeks ~~naar de winkel of hal worden vervoerd en direct~~ aan het Amsterdamsche publiek worden verkocht.

Artikel ~~12~~ 10 [In de marge staat ook het getal 16]
Iedere kleinhandelaar is verplicht om den in artikel 20 genoemden ambtenaren, alle door deze ambtenaren gewenschte inlichtingen te verstrekken en de bij verdeeling toegewezen visch, desgewenscht dien ambtenaren voor te wegen.

Artikel ~~13~~ 11
De rookers van aal, die hun toewijzing ontvangen op diverse aanvoerplaatsen zijn verplicht om een door de Nederlandsche Visscherijcentrale vastgesteld quantum gerookte aal op de Amsterdamsche afslag af te leveren.
Deze gerookte aal wordt onder de daarvoor in aanmerking komende kleinhandelaren verdeeld.

Artikel ~~14~~ 12
Kleinhandelaren mogen slechts na bekomen toestemming van den Directeur van het Marktwezen een met dezen overeengekomen gedeelte van de hun bij de verdeeling toegewezen levende aal laten rooken bij een erkenden rooker.

Artikel ~~15~~ 13
Het is den rookers van aal en paling verboden rechtstreeks aan den consument te leveren.

~~Artikel 16 14~~ [Gehele artikel doorgestreept]
~~Iedere kleinhandelaar is verplicht de prijzen der verschillende vischsoorten, op duidelijk leesbare wijze aan het publiek kenbaar te maken.~~

Artikel ~~17~~ 15
Kleinhandelaren, die zich aan overtreding van het in dit Reglement bepaalde schuldig maken, worden van de verdeeling uitgesloten.

Artikel ~~18~~ 14
Den rookers van aal en paling die [tussenvoeging: overtreden] ~~zich aan~~ het [tussenvoeging: bepaalde] ~~in artikel 13 van dit reglement bepaalde schuldig maken~~, wordt het rooken van deze artikelen verboden.

~~Artikel 19~~ [Gehele artikel doorgestreept]
~~Kleinhandelaren, die zich aan overtreding der vastgestelde maximumprijzen of andere ter zake van distributie of prijsbeheersching gegeven voorschriften schuldig maken, worden van de verdeeling uitgesloten.~~

Artikel ~~20~~ 16
[Handgeschreven toevoeging: De] Contrôle wordt opgedragen aan:
a. ambtenaren van het Marktwezen;
b. gemeentepolitie;
c. ambtenaren van den Centralen Crisis Contrôle Dienst;
d. ambtenaren van de Prijsbeheersching. Het document is een conceptversie van een reglement voor de vishandel in Amsterdam. De kern van de tekst draait om de controle op de distributieketen van vis, met name aal (paling).

De belangrijkste elementen in de tekst zijn:
1. Directe verkoop: Winkeliers moeten hun toegewezen vis direct aan het publiek verkopen en mogen niet onderling handelen (Artikel 11).
2. Verwerkingsplicht: Vishandelaars die aal roken, zijn verplicht een deel van hun voorraad via de officiële Amsterdamse afslag te verhandelen, om zo de centrale distributie in stand te houden (Artikel 13).
3. Toezicht: Er is een strikte scheiding tussen de roker en de consument; rokers mogen niet direct aan de burger leveren om de controle op prijzen en hoeveelheden te bewaren (Artikel 15).
4. Handhaving: De doorhalingen en hernummeringen suggereren een administratieve vereenvoudiging. Opvallend is dat overtreders (zowel handelaren als rokers) direct kunnen worden uitgesloten van de visdistributie, wat in tijden van schaarste een zeer zware sanctie is. Dit document stamt zeer waarschijnlijk uit de periode van de Duitse bezetting (1940-1945). De vermelding van de "Centralen Crisis Contrôle Dienst" (CCCD) en "Prijsbeheersching" is hiervoor het sluitende bewijs. Tijdens de oorlog was er een grote schaarste aan voedsel, waardoor de overheid (onder Duits toezicht) de volledige keten van productie tot consumptie reguleerde via distributiebonnen en prijsvoorschriften.

De visserij was een vitale sector. De "Nederlandsche Visscherijcentrale" werd door de bezetter gebruikt om de visvangst te centraliseren. De regels in dit document waren bedoeld om de zwarte handel tegen te gaan: door visrokers te verbieden direct aan consumenten te leveren en handelaren te verplichten alles op de officiële afslag te registreren, probeerde de overheid de totale controle over de voedselvoorraad te behouden. De handgeschreven correcties laten zien hoe lokale Amsterdamse instanties (zoals het Marktwezen) deze nationale regels vertaalden naar de lokale praktijk.