Getypte ambtelijke brief/memorandum. 27 april 1942. De Directeur (waarschijnlijk van de Gemeentelijke Markt- of Visafslag Amsterdam). VD/HG.
Verzonden 28/4 [handgeschreven]

46A/4B/5 M.

27 April 1942.

Verkoopen van garnalen
te Amsterdam.
den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

Voor de goede orde heb ik de eer te Uwer kennis-
neming in bijlage dezes afschriften te doen toekomen van een
brief van de Nederlandsche Visscherijcentrale, Afdeeling
Garnalen d.d. 21 dezer en mijn antwoord daarop d.d. 23 April
jl.
Ingevolge mededeeling van den Chef der Afdeeling
Garnalen der Nederlandsche Visscherijcentrale zou voorshands
rekend kunnen worden op een aanvoer van 1000 - 1500 lit
(à 15 kg. per lit) ongepelde garnalen per dag en op 200 kist-
jes (à 2 ½ kg. per kistje) gepelde garnalen per dag.
Ik merk hierbij op, dat vooralsnog deze aangelegen-
heid staat buiten de U bekende - in voorbereiding zijnde -
vischverdeelingsregeling.
Wel zullen bij invoering van deze regeling, voor
wat de contrôle-maatregelen betreft, de garnalen daarbij
kunnen worden opgenomen.
De garnalen zullen echter op den afslag vanaf heden
normaal worden afgeslagen en slechts wanneer de maximumprijs
wordt gehaald zal tot verdeeling onder de daarvoor in aan-
merking komende kleinhandelaren worden overgegaan.
De Gemeentelijke afslag zal voor bovenvermelden
aanvoer - in overleg met de Nederlandsche Visscherijcentrale
- het krachtens de Verordening op de Heffing van markt-,
standplaats- en ventgelden voorgeschreven afslagpercentage
van 5 aan de inzenders in rekening brengen.

De Directeur, * Logistiek en Hoeveelheden: De brief geeft een concreet inzicht in de dagelijkse aanvoer van garnalen in Amsterdam in 1942: tussen de 15.000 en 22.500 kg ongepelde garnalen en 500 kg gepelde garnalen.
* Prijsbeheersing: Er wordt expliciet gesproken over een "maximumprijs". Dit was een veelvoorkomend instrument tijdens de bezetting om inflatie en woekerprijzen op de zwarte markt tegen te gaan.
* Distributiesysteem: Wanneer de maximumprijs werd bereikt, werd het mechanisme van de vrije veiling (afslag) stopgezet en werd er overgegaan op een toewijzingssysteem ("verdeeling") onder erkende handelaren.
* Organisatie: De Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC) was het overkoepelende orgaan dat de visserijsector controleerde tijdens de oorlogsjaren, vaak onder toezicht van de bezetter. Dit document stamt uit april 1942, een periode waarin de Duitse bezetting van Nederland gepaard ging met een steeds strakkere regulering van de voedselvoorziening. Vanwege schaarste werden steeds meer producten onderworpen aan distributieregels.

Vis en garnalen waren belangrijke eiwitbronnen nu vlees steeds schaarser werd. De brief toont de overgangsfase aan: de algemene "vischverdeelingsregeling" was nog in voorbereiding, maar voor garnalen werden alvast specifieke afspraken gemaakt tussen de lokale overheid (de Wethouder) en de centrale visserijautoriteit. De genoemde 5% afslagheffing was een gemeentelijke belasting die werd gebruikt voor het onderhoud en de exploitatie van de marktfaciliteiten.