Ambtelijke brief/correspondentie. 27 april 1942. De Directeur (vermoedelijk van de Gemeentelijke Visafslag Amsterdam). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen te Amsterdam. [Handgeschreven in blauw potlood/inkt:] Extra

VD/HG.

46A/4B/5 M.

27 April 1942.

Verkoopen van garnalen te Amsterdam.

den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen, A l h i e r .

Voor de goede orde heb ik de eer te Uwer kennis-neming in bijlage dezes afschriften te doen toekomen van een brief van de Nederlandsche Visscherijcentrale, Afdeeling Garnalen d.d. 21 dezer en mijn antwoord daarop d.d. 23 April jl.

Ingevolge mededeeling van den Chef der Afdeeling Garnalen der Nederlandsche Visscherijcentrale zou voorshands gerekend kunnen worden op een aanvoer van 1000 – 1500 lit (à 15 kg. per lit) ongepelde garnalen per dag en op 200 kist-jes (à 2 ½ kg. per kistje) gepelde garnalen per dag.

Ik merk hierbij op, dat vooralsnog deze aangelegenheid staat buiten de U bekende – in voorbereiding zijnde – vischverdeelingsregeling.

Wel zullen bij invoering van deze regeling, voor wat de contrôle-maatregelen betreft, de garnalen daarbij kunnen worden opgenomen.

De garnalen zullen echter op den afslag vanaf heden normaal worden afgeslagen en slechts wanneer de maximumprijs wordt gehaald zal tot verdeeling onder de daarvoor in aanmerking komende kleinhandelaren worden overgegaan.

De Gemeentelijke afslag zal voor bovenvermelden aanvoer – in overleg met de Nederlandsche Visscherijcentrale – het krachtens de Verordening op de Heffing van markt-, standplaats- en ventgelden voorgeschreven afslagpercentage van 5 aan de inzenders in rekening brengen.

De Directeur, Dit document is een ambtelijk schrijven betreffende de regulering van de garnalenhandel in Amsterdam tijdens de Duitse bezetting. Enkele kernpunten:

• Kwantiteit: Er wordt gerekend op een dagelijkse aanvoer van 15.000 tot 22.500 kg ongepelde garnalen en 500 kg gepelde garnalen. Let op het gebruik van de eenheid "lit" (waarschijnlijk een volumemaat die hier aan een gewicht van 15 kg wordt gekoppeld).
• Regulering: De garnalenhandel valt op dat moment nog buiten de algemene visverdeelingsregeling die in voorbereiding is, maar er wordt al wel geanticipeerd op controlemaatregelen.
• Prijsbeheersing: Er is sprake van een "maximumprijs". Zodra deze bereikt wordt, stopt de vrije veiling en worden de goederen verdeeld onder erkende kleinhandelaren om prijsopdrijving en zwarte handel te voorkomen.
• Belasting: Er wordt een afslagpercentage van 5% gehanteerd conform de toenmalige verordeningen op marktgelden. Het document dateert van april 1942, een periode in de Tweede Wereldoorlog waarin de schaarste in Nederland toenam en de distributie van levensmiddelen steeds strakker werd georganiseerd door de bezetter en de Nederlandse bureaucratie (zoals het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd).

De Nederlandsche Visscherijcentrale was een orgaan dat toezicht hield op de visserijsector om de voedselvoorziening te controleren. De Wethouder voor de Levensmiddelen in Amsterdam (in die tijd was dit de pro-Duitse Jan Smit of zijn departement) was verantwoordelijk voor de distributie binnen de stad. Het document illustreert hoe zelfs relatief kleine sectoren zoals de garnalenhandel volledig werden opgenomen in het bureaucratische apparaat van de distributiestaat om de markt te beheersen.