Getypte brief / betalingsherinnering. 11 augustus 1942. De Directeur van de Dienst der Markten (gevestigd aan de Jan van Galenstraat 14, Amsterdam). [Rechtsboven, handgeschreven:] H m[onleesbaar] [met rode streep erdoor]
[Rechtsboven:] M/HB.

[Linksboven, blauwe stempel/handtekening:] [Scholl?]

[Midden rechts:]
den Heer M. Agsteribbe,
Pretoriusstraat/6,
Amsterdam-Oost.
Wijk 20.

[Midden:] 66/10/6 M. [gevolgd door ruimte] 11 Augustus 1942.

Hiermede bericht ik U, dat door U, onder aftrek van de
U door den Burgemeester verleende kwijtschelding, voor het bezetten
van een plaats in de Hal op de Centrale Markt over het kalenderjaar
1942 verschuldigd is een bedrag, groot: ƒ 200,-
Door U werd reeds betaald: " 166,68
zoodat nog verschuldigd is: ƒ 33,32
========

welk bedrag U ten spoedigste dient te voldoen ten hoofdkantore van
mijn dienst, Jan van Galenstraat 14, Amsterdam-West.

De Directeur, Het document is een formele kennisgeving van de Amsterdamse Dienst der Markten betreffende een openstaand saldo voor een staanplaats in de Centrale Markthallen (tegenwoordig het Food Center aan de Jan van Galenstraat).

De heer M. Agsteribbe was blijkbaar een marktkoopman. Uit de tekst blijkt dat hij een gedeeltelijke kwijtschelding had gekregen van de burgemeester, maar dat er over het jaar 1942 nog een restbedrag van 33,32 gulden openstond op een totaal van 200 gulden. De toon van de brief is strikt zakelijk en bureaucratisch. De datum van dit document, 11 augustus 1942, is van cruciaal historisch belang. Nederland was op dat moment bezet door nazi-Duitsland. De geadresseerde, M. Agsteribbe, woonde in de Pretoriusstraat, een straat in de Transvaalbuurt die door de bezetter was aangewezen als onderdeel van een "Joodse wijk".

De context van de Holocaust werpt een schaduw over deze schijnbaar banale administratieve brief:
1. Deportaties: In juli 1942, slechts enkele weken voor deze brief werd verzonden, waren de grootschalige deportaties van Joden uit Amsterdam naar kamp Westerbork en verder naar de vernietigingskampen in het oosten begonnen.
2. Uitsluiting: Joodse marktkooplieden werden in deze periode stelselmatig geweerd van markten en hun bezittingen en vergunningen werden vaak geconfisqueerd of ingetrokken. Het feit dat er nog een rekening wordt gestuurd voor een standplaats in 1942 suggereert dat de administratieve molen van de gemeente Amsterdam onverstoord doordraaide, terwijl de ontvanger van de brief op dat moment waarschijnlijk in direct levensgevaar verkeerde of mogelijk al was opgepakt.
3. Bureaucratie: Dit document is een voorbeeld van de 'banaliteit van het kwaad' binnen de bureaucratie: terwijl de Joodse bevolking werd uitgeroeid, hielden gemeentelijke diensten zich nog nauwgezet bezig met het innen van kleine restbedragen voor marktkramen.

Onderzoek in de archieven (zoals het Joods Monument) bevestigt dat de familie Agsteribbe uit de Pretoriusstraat de oorlog grotendeels niet heeft overleefd. Het document dient hiermee als een pijnlijk bewijs van de confrontatie tussen de dagelijkse administratieve realiteit en de gruwelijke context van de vervolging. M. Agsteribbe Gemeente Amsterdam