Typoscript (officieel verslag/getuigenverklaring). 2 september 1942. terwijl hij visch aan de-Kar door mij toegewezen kreeg en nadien
nog tusschen een groote schare publiek het mij nogal lastig.
het mij nogal lastig

Ik liet alles over mijn kant gaan en bepaalde mij tot de
vischverdeeling, totdat achter mijn rug een agent van politie in
burger De Ruyter sommeerde zich uit de volksverzameling te ver-
wijderen. Dit gaf een kleine strubbeling, waarop ik de Ruyter ook
heb aangepakt en hem gelast zich verder rustig te gedragen en op
mij te wachten, totdat ik klaar was met de vischverdeeling. Na de
vischverdeeling heb ik De Ruyter op het marktkantoortje ontboden
en zijn naam en adres genoteerd. Aanvankelijk wilde ik hem een
verbaal aanzeggen maar gezien de verbeterde houding, die De Ruyter
aannam, heb ik dat niet gedaan en hem aangezegd: "Ik zal dit bij
een waarschuwing laten in de hoop, dat dit de eerste en laatste
maal is, dat U mij bemoeilijkt in mijn werk."

De betrokken agent van der Hulst uitte zich later nog als
volgt: Je bent veel te gemoedelijk voor die kerels, had hem maar
niet gepardonneerd".

Amsterdam, 2 September 1942.
(handtekening) Het document is een getypt verslag van een incident tijdens de visuitdeling in Amsterdam. De auteur, vermoedelijk een marktmeester of distributieambtenaar, beschrijft hoe een burger genaamd De Ruyter voor onrust zorgde te midden van een grote menigte ("groote schare publiek"). Een agent in burger (niet in uniform) greep in, wat leidde tot een korte confrontatie ("strubbeling").

Opvallend is de interactie tussen de verschillende autoriteitsfiguren:
1. De ambtenaar: Kiest voor een pragmatische en relatief milde aanpak door het bij een waarschuwing te laten wanneer de burger zijn gedrag betert.
2. De Ruyter: Een burger die blijkbaar ongeduldig of weerspannig was tijdens de distributie.
3. Agent Van der Hulst: Vertegenwoordigt de repressieve kant; hij bekritiseert de ambtenaar omdat deze "te gemoedelijk" (te zachtaardig) zou zijn en vindt dat er harder opgetreden had moeten worden ("niet gepardonneerd").

De tekst bevat een typfout (de herhaling van "het mij nogal lastig"), wat gebruikelijk is bij dergelijke interne rapportages uit die tijd. Dit document stamt uit september 1942, de periode van de Duitse bezetting van Nederland. In deze fase van de oorlog was de schaarste aan voedsel groot en was de distributie streng gereguleerd. Visuitdelingen trokken grote massa's mensen aan, wat leidde tot spanningen en de noodzaak voor politietoezicht (vaak in burger om onopvallend te kunnen surveilleren).

Het document illustreert de dagelijkse spanningen aan het "voedselfront". De opmerking van agent Van der Hulst weerspiegelt het algemene klimaat van verharding onder de ordehandhavers tijdens de bezettingsjaren, waarbij menselijkheid ("gemoedelijkheid") door sommigen als een zwakte werd gezien in het bewaren van de openbare orde.