Doorslag van een getypte brief (pagina 2). 4 maart 1942. Directeur van het Marktwezen. Bladzijde 2 van brief No. 99/1/2 M. d.d. 4 Maart 1942 aan den
Heer Wethouder voor de Levensmiddelen van den Directeur van
het Marktwezen.

Voor de service der Centrale Markt acht ik het on-
getwijfeld van belang, dat de onderhavige installatie zoo
lang mogelijk in bedrijf blijft.
          Wat tenslotte de kwijtschelding van de vergoeding
voor monopolierecht voor het tweede halfjaar 1941 betreft,
moge ik erop wijzen, dat wel is waar het verliessaldo over
het eerste halfjaar van 1941 mede wordt veroorzaakt door den
aard der lasten (zie hierboven en neergenoemde Nota van den
Accountant), doch dat daartegenover de tijdsomstandigheden
een normale ontwikkeling van dit benzinepompbedrijf wel zeer
sterk in den weg staan, waardoor aan de verwachtingen van de
N.V. Service, buiten haar schuld, slechts in zeer geringe
mate, en vermoedelijk in het geheel niet, is tegemoetgekomen.
Voorts mag mijns inziens niet uit het oog worden verloren,
dat aan de N.V. over het tweede halfjaar van 1940 destijds
eveneens door Burgemeester en Wethouders kwijtschelding van
de betaling van monopolierecht is verleend, terwijl toen de
omstandigheden zeker niet ongunstiger waren, dan die voor
het tweede halfjaar van 1941.
          Op grond van het bovenstaande moge ik U beleefd in
overweging geven te bevorderen, dat het monopolierecht over
het jaar 1941 door den Burgemeester in totaal wordt gesteld
op ƒ 200,-- (welk bedrag door de N.V. Service reeds is betaald)
onder voorwaarde, dat de vergoeding aan Commissarissen niet
wordt getoucheerd, dan met toestemming van de Gemeente.

De Directeur, Dit document is een ambtelijk advies betreffende de financiële exploitatie van een benzinepompstation op het terrein van de Centrale Markt (waarschijnlijk te Amsterdam, gezien de terminologie). De kern van het betoog is dat de exploitant, N.V. Service, door de oorlogsomstandigheden verlies lijdt. De directeur van het Marktwezen adviseert de wethouder om de verschuldigde vergoeding voor het "monopolierecht" (het exclusieve recht om daar diensten aan te bieden) te verlagen tot een vast bedrag van 200 gulden.

Opvallend is de voorwaarde aan het eind: de gemeente gaat alleen akkoord met deze lastenverlichting als het vrijgekomen geld niet wordt gebruikt om de commissarissen van het bedrijf uit te betalen. Dit duidt op een streng toezicht van de overheid op de besteding van middelen bij bedrijven die steun of kwijtschelding ontvangen. De brief is gedateerd in maart 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland. De "tijdsomstandigheden" waar de tekst naar verwijst, hebben direct betrekking op de oorlogssituatie. Brandstof was schaars en de distributie ervan was streng gereguleerd door de bezetter, wat de omzet van een benzinepompbedrijf zoals de N.V. Service decimeerde.

De tekst illustreert hoe de gemeentelijke bureaucratie bleef functioneren tijdens de bezetting en hoe zij trachtte de noodzakelijke infrastructuur (zoals faciliteiten op de Centrale Markt, cruciaal voor de voedselvoorziening) in stand te houden door commerciële partners financieel tegemoet te komen. De taal is formeel en volgt de destijds geldende spellingsregels (zoals de naamvallen in "den Heer" en "den Directeur").