Handgeschreven nota of memorandum. Toevoeging aan Reg. C.M.

1. Art 31 - aanvullen met de bekende wanbetalers-clausule
2. Toegelaten Grossiers & Tuinders moeten zich verplichten hun waren op de C.M. te verhandelen & niet daar buiten
3. Het moet C.M. vrij staan, zonder opgaaf van redenen een legitimatiekaart te weigeren.
4. Elke legitimatiekaart moet elk jaar worden gecontinueerd. Bij niet verlenging is C.M. niet verplicht redenen op te geven.

Toelatingseischen moeten door Grossiers - & Kleinhandelaars worden opgemaakt en de C.M. ter beoordeling gegeven.
Zijn die toelatingseischen goed geformuleerd, dan moet een en ander eindigen met een "veto" Het document bevat vier genummerde punten en een afsluitende paragraaf betreffende de regelgeving op een "Centrale Markt" (afgekort als C.M.). De belangrijkste punten zijn:
* Financieel beheer: Er moet een clausule komen tegen wanbetalers.
* Marktdwang: Handelaren (grossiers en tuinders) worden verplicht al hun handel via de markt te laten lopen om buitenmarkts verkeer te voorkomen.
* Autoriteit: Het marktbestuur claimt een absolute machtspositie door het recht voor te behouden om toegangsbewijzen (legitimatiekaarten) te weigeren of niet te verlengen zonder enige motivering.
* Zelfregulering: De eisen voor toelating moeten in samenspraak met de handelaren (grossiers en kleinhandelaars) worden opgesteld, maar de marktinstantie behoudt een vetorecht. Dit document is hoogstwaarschijnlijk afkomstig uit de archieven van een gemeentelijke of regionale marktinstantie in Nederland, zoals de Centrale Markt van Amsterdam (geopend in 1934). In deze periode werden marktreglementen aangescherpt om de centrale controle op de voedseldistributie te waarborgen en de inkomsten uit marktgelden veilig te stellen. De strikte toon ("zonder opgaaf van redenen") is kenmerkend voor de hiërarchische verhoudingen tussen marktbesturen en marktkooplieden in die tijd. De term "wanbetalers-clausule" duidt op de noodzaak tot striktere kredietcontrole in een economisch onzekere periode.