Getypte brief (doorslag of kopie). 11 mei 1942. De Directeur (vermoedelijk van een Amsterdamse gemeentelijke dienst, mogelijk de Marktwezen of een handhavingsdienst). De Directeur van de Distributiedienst, Amstel, Amsterdam-Centrum. [Handgeschreven tekst bovenaan, deels onleesbaar:]
ingekomen bij dhr. [onleesbaar]
14/5
by

[Rechtsboven:]
HG.

[Adresblok:]
den heer Directeur van den
Distributiedienst,
Amstel,
Amsterdam-Centrum.
Wijk 2.

[Kenmerk en datum:]
100/2/2 M. 1 11 Mei 1942.

[Inhoud:]
Ten vervolge op mijn brief d.d. 7 Januari jl. No.100/2/1
M. doe ik U in bijlage dezes nogmaals een aanvraagformulier toe-
komen voor het verkrijgen van rijwielbanden voor rijwielen, die
bij mijn dienst in gebruik zijn. Eenige van deze rijwielen worden
gebruikt in het belang van de voedselvoorziening van onze stad,
terwijl andere rijwielen worden gebruikt door personeel, dat vol-
ledige politiebevoegdheid heeft en onder andere is belast met de
naleving der bepalingen van de Ventverordening.
Het niet beschikken over de noodige rijwielbanden zou
het goed functionneeren van mijn dienst ernstig belemmeren, zoodat
ik er met klem op aandring, om de gevraagde banden, indien eenigs-
zins mogelijk, te doen verstrekken.

De Directeur, * Kernboodschap: De afzender dringt met spoed aan op de toewijzing van nieuwe fietsbanden voor zijn personeel. Een eerdere aanvraag uit januari van dat jaar heeft blijkbaar nog niet tot resultaat geleid.
* Prioritering: Om de aanvraag kracht bij te zetten, worden twee vitale belangen genoemd: de voedselvoorziening van Amsterdam en de handhaving van de 'Ventverordening' (regels voor straathandel) door bevoegd politiepersoneel.
* Schaarste: De brief illustreert de nijpende tekorten tijdens de bezetting. Zelfs voor essentiële overheidsdiensten was het verkrijgen van eenvoudige zaken als fietsbanden een bureaucratisch en moeizaam proces via de Distributiedienst.
* Toon: De toon is formeel-ambtelijk, maar de zinsnede "met klem op aandring" verraadt een zekere frustratie over de trage voortgang. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) ontstond al snel een groot tekort aan grondstoffen zoals rubber. Fietsbanden gingen 'op de bon' en waren vanaf 1942 vrijwel uitsluitend nog beschikbaar voor personen met een vitale functie. De 'Distributiedienst' beheerde deze schaarse goederen.

De vermelding van de Ventverordening is specifiek relevant: in oorlogstijd was toezicht op de straathandel cruciaal om de zwarte handel te bestrijden en te zorgen dat gerantsoeneerd voedsel via de officiële kanalen bij de burgers terechtkwam. Ambtenaren die dit moesten controleren, waren voor hun mobiliteit in de stad vrijwel volledig afhankelijk van de fiets, aangezien gemotoriseerd vervoer nog schaarser was. Marktwezen