Handgeschreven ambtelijke notitie / intern memo. 5 februari 1942. Hoofd van het Materialen Bureau (ondertekend met 'J'). Hfd. Materialen Bur.
№ 10 a/z

In antw op uw sch d.d. 2-2-42 dat
eerst op 5-2- werd ontv. bericht ik u,
zooals ook reeds door de hr. Jonker v mijne
dienst werd medegedeeld, dat de voorr.
industrie kolen op 3 Febr 42 bestond uit
24 Ton gemengd mager-noten 3 en anthr-noten 4
Deze voorraad is [tussenvoeging in groen: bij uiterst matig verbruik en] indien het vriezende
weer blijft voldoende te achten tot en
met 11 Febr., en indien de temperatuur
gunstiger wordt en de Hal niet verwarmd
behoeft te worden t/m 21 Febr

[Ondertekening:] J - 5-2-42

[In rood potlood onderaan:] 100 / 3 / 4 M * Inhoud: Het document is een reactie op een schrijven van drie dagen eerder (dat blijkbaar vertraging had bij de post). De schrijver rapporteert een voorraad van 24 ton kolen (een mix van magere kolen en antraciet). Er wordt een inschatting gemaakt van hoe lang deze voorraad strekt: bij aanhoudende vorst en zeer zuinig gebruik tot 11 februari, maar als de verwarming van "de Hal" uit kan blijven door zachter weer, tot 21 februari.
* Schrifttype: Een vlot, zakelijk cursief handschrift, typerend voor de Nederlandse administratie in de eerste helft van de 20e eeuw.
* Correcties: Er is een belangrijke nuancering in groene inkt boven de zevende regel toegevoegd: "bij uiterst matig verbruik en". Dit benadrukt de schaarste en de noodzaak tot rantsoenering.
* Terminologie: "Mager-noten 3" en "anthr-noten 4" (antraciet) verwijzen naar specifieke graderingen en types steenkool die destijds werden gebruikt voor industriële en grootschalige verwarming. Dit document stamt uit februari 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Deze periode kenmerkte zich door extreme schaarste aan brandstoffen zoals kolen. De winter van 1941-1942 was bovendien een van de strengste winters van de 20e eeuw.

De zorgvuldige berekening of de kolenvoorraad het nog een week of twee zou volhouden, illustreert de precaire energiepositie van bedrijven en overheidsinstellingen in die tijd. De vermelding van "de Hal" zou kunnen duiden op een veilinghal, markthal of een grote fabriekshal die essentieel was voor de lokale economie of voedselvoorziening, maar waarvan de verwarming vanwege de tekorten kritisch werd bekeken.