Administratieve correspondentie / Memorie. 19 en 21 mei 1942. [Stempel linksboven:]
B I J B L A D V A N :
Ms No. 100/3/20 1942
DOORGEZONDEN: 19/5.42

[Handgeschreven in rood over stempel:]
100/3/207

[Stempel diagonaal:]
Spoed

[Handgeschreven tekst rechtsboven:]
ontv. 21-5
Hfd Slachthuis bur.

[Hoofdtekst handgeschreven:]
Naar aanleiding van Uw schrijven d.d. 18 Mei j.l. (no. 1793/116 B) heb ik de eer U te berichten, dat door de van het MW ressorterende diensten de volgende gebouwen, waarvoor brandstoffen dienen te worden aangeschaft:

Het Ingangsgebouw Centr. Markt. verwarmd met C.V (water)
De of de C.M., Hal, het Veilinggebouw en het Koelhuis „ C.V (stoom)
Kantoor Embalage loods ( „ kachel
„ Controle aardappel verdeling „ „
„ Vischmarkt „ „

[Rechtsonder getekend/Gedateerd:]
J.D.
21/5 - '42

[Voetnoot links:]
Alg. Zaken-Model No. 14
14333-1000-7-'41-1727 Dit document is een ambtelijke mededeling uit mei 1942, gericht aan of afkomstig van het hoofd van het Slachthuis-bureau (waarschijnlijk in Amsterdam, gezien de referentie naar de "Centrale Markt"). De schrijver reageert op een eerdere brief van 18 mei over de behoefte aan brandstoffen.

De kern van het document is een inventarisatie van specifieke gebouwen en hun bijbehorende verwarmingssystemen (Centrale Verwarming met water of stoom, of losse kachels). Dit overzicht was noodzakelijk om een toewijzing van schaarse brandstoffen (zoals kolen) aan te vragen voor de komende periode. De genoemde locaties — het ingangsgebouw, de veilinghal, het koelhuis, de emballageloods en de controle op de aardappelverdeling — wijzen op het cruciale belang van deze gebouwen voor de stedelijke voedselvoorziening. Het document dateert van twee jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In 1942 was de schaarste aan grondstoffen en brandstoffen nijpend geworden. Alles werd streng gerantsoeneerd en beheerd via distributiestelsels.

Het feit dat dit document het stempel "Spoed" draagt en specifiek locaties noemt zoals de "aardappel verdeling", onderstreept de prioriteit die de overheid gaf aan het draaiende houden van de voedselketen. De administratieve precisie (het noteren van het type verwarming per gebouw) was vereist door de bezetter en de Nederlandse crisis-organisaties om verspilling tegen te gaan en de beperkte voorraden kolen zo efficiënt mogelijk toe te wijzen.