Getypte ambtelijke mededeling / circulaire. Juli 1942 (genoteerd als 7-'42). Ir. E. de Kruijff, Hoofd van het Gemeentelijk Materialenbureau. Mochten zich onder de afgewezen aanvragen
van vorige kwartalen nog dringende gevallen
voordoen, dan verzoek ik U een nieuwe aan-
vrage te willen indienen.
Ik vestig er tenslotte Uw aandacht op, dat
op aanvragen van buitenlandsch ijzer en
staal de toewijzingen uiterst gering zullen
zijn en dat de mogelijkheid niet is uitge-
sloten, dat deze invoeren geheel worden
stopgezet. Het is daarom wenschelijk de
aanvragen zooveel mogelijk te beperken tot
inheemsch fabrikaat.
Hi. Het Hoofd van het
C.S.Stadhuis, Gemeentelijk Materialenbureau,
A'dam, 7-'42.
Ir. E. de Kruijff. Het document is een typerend voorbeeld van ambtelijke correspondentie uit de bezettingstijd betreffende de distributie van schaarse bouwmaterialen.

• Kernboodschap: De hoofdboodschap is een waarschuwing voor de extreme schaarste aan metalen. Er wordt expliciet vermeld dat de import van buitenlands ijzer en staal mogelijk volledig zal worden gestaakt.
• Taalgebruik: Het taalgebruik is formeel en direct. De onderstreping van "buitenlandsch ijzer en staal" dient om de urgentie van de restrictie te benadrukken.
• Layout: Het document is sober opgesteld op doorslagpapier. Links onderaan staan administratieve gegevens (locatie en datum), rechts de ondertekening door de hoofdingenieur.
• Opmerkelijk detail: De afkorting "Hi." (mogelijk "Hierbij" of een interne referentie) en de aanduiding "C.S. Stadhuis" (waarbij C.S. vermoedelijk staat voor de Civiele Sectie of een specifieke administratieve afdeling binnen het Amsterdamse Stadhuis). In juli 1942 was de Nederlandse economie volledig ondergeschikt gemaakt aan de Duitse oorlogsmachine. De distributie van strategische grondstoffen zoals ijzer en staal werd streng gecontroleerd door de Rijksbureaus.

Het Gemeentelijk Materialenbureau in Amsterdam, onder leiding van Ir. E. de Kruijff (Evert de Kruijff, een civiel ingenieur werkzaam bij de Publieke Werken), had de zware taak om de beperkte voorraden te verdelen over noodzakelijke projecten in de stad. De instructie om aanvragen te beperken tot "inheemsch fabrikaat" (Nederlands of eventueel Duits product) sluit aan bij de toenmalige politiek om import van buiten het door de Duitsers gecontroleerde gebied (zoals uit het Verenigd Koninkrijk of de VS) te elimineren en de eigen productie te maximaliseren voor oorlogsdoeleinden.