Getypte brief (doorslag/kopie), waarschijnlijk de tweede pagina van een officieel schrijven. De Wethouder voor de Levensmiddelen, Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen. verleend, is het niet aan te nemen, dat zij alleen aanleiding tot
bovenbedoelde klachten kunnen geven, doch komen deze klachten vermoe-
delijk ten deele voor rekening van personen, die zonder vergunning het
beroep van opkooper van oude materialen en afvalstoffen uitoefenen.
Ik verzoek U daarom aan de ambtenaren, belast met het toezicht
op de naleving der Ventverordening, opdracht te geven nauwlettend
op bovenbedoelde categorie van venters toezicht te houden.
vM
4
De Wethouder voor de Levensmiddelen,
Wasch- en schoonmaak-, bad- en zwem-
inrichtingen,

                [Handtekening] *   **Onderwerp:** De tekst handelt over de handhaving van de Ventverordening in Amsterdam. Er is sprake van klachten over 'venters' (straatverkopers/ophalers), specifiek diegenen die oude materialen en afvalstoffen opkopen (oudijzer- of voddenboeren).

• Kernboodschap: De wethouder concludeert dat de overlast waarschijnlijk niet veroorzaakt wordt door vergunde handelaren, maar door personen die het beroep illegaal (zonder vergunning) uitoefenen. Hij geeft opdracht aan de toezichthoudende ambtenaren om strenger te controleren op deze specifieke groep.
• Stijl en Vorm: Het betreft formele ambtelijke correspondentie. De spelling (bijv. "opkooper", "ten deele") en de specifieke benaming van de wethoudersportefeuille zijn typerend voor de eerste helft van de 20e eeuw. * Historische achtergrond: In de vroege 20e eeuw was het ophalen van oude materialen een belangrijke informele economie in Amsterdam. Vanwege de overlast en mogelijke hygiënerisico's probeerde de gemeente dit te reguleren via vergunningenstelsels en de Ventverordening.
• Bestuur: De portefeuille "Levensmiddelen, Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen" was vaak nauw verbonden met de zorg voor de volksgezondheid en het openbare leven in de volksbuurten.
• Archivistische context: De tekst begint midden in een zin, wat bevestigt dat dit een vervolgblad is. De doorschijnende tekst op de achterzijde suggereert dat het papier dun is, gebruikelijk voor doorslagen (carbonkopieën) in gemeentelijke archieven uit de periode 1920-1940.