Administratieve kaart/formulier (Model No. 14 van de afdeling Algemene Zaken). Maart 1942. [Linkerbovenhoek, in stempel]
BIJBLAD VAN:
M. No. 103/25/1 / 1942
DOORGEZONDEN: 9/3-'42

[Rechtsboven, handgeschreven]
Wed. S. Vierra-Polak pl. 172 Gaaspstraat
[In blauw potlood:] 227

[Midden, handgeschreven notities]
Hr. van Moukerken,
om advies
10.3-'42

M.i. geen bezwaar.
12/3-'42 [Handtekening/paraf] Insp.

[Linkermidden, in rood potlood en zwarte inkt]
20/3 142 118
103/25/2 M

[Onderste helft, hoofdtekst]
Tegen inwilliging van het verzoek van de Wed.
S. Vierra-Polak om gedurende twee
maanden haar plaats op de markt Gaasp-
straat, niet in te nemen, bestaat m.i.
geen bezwaar.

Accoord modelbriefje
[Handtekening/paraf] 17/3 '42 [initialen]

16-3-'42
de Haas

[Linkeronderhoek, drukwerk]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016

--- Het document is een ambtelijke afhandeling van een verzoekschrift. De weduwe S. Vierra-Polak, een marktkoopvrouw met een standplaats (plaats 172) op de markt in de Gaaspstraat, heeft gevraagd om haar plek gedurende twee maanden onbezet te mogen laten zonder deze te verliezen.

Het procesverloop is als volgt:
1. 9 maart 1942: Het dossier wordt aangemaakt of doorgezonden.
2. 10 maart 1942: Het stuk wordt voor advies naar een zekere heer Van Moukerken gestuurd.
3. 12 maart 1942: Een inspecteur (waarschijnlijk De Haas) geeft het advies "Mijns inziens (m.i.) geen bezwaar".
4. 16-17 maart 1942: De beslissing wordt officieel bekrachtigd ("Accoord"). Er wordt opdracht gegeven een standaard antwoordbrief ("modelbriefje") te sturen naar de verzoekster.

De rode aantekening "103/25/2 M" wijst waarschijnlijk op het vervolgstuk of de minuut van de verzonden brief. De datum (maart 1942) en de locatie (Gaaspstraat, Amsterdam) zijn historisch zeer beladen. De Tweede Wereldoorlog en de Duitse bezetting zijn in volle gang.

De Gaaspstraatmarkt was in november 1941 door de Duitse bezetter aangewezen als een van de weinige plaatsen waar Joodse kooplieden en marktbezoekers nog mochten komen (een zogenaamde "Jodenmarkt"). De namen 'Vierra' en 'Polak' zijn typisch Sefardisch- en Asjkenazisch-Joodse achternamen.

Dit document is een treffend voorbeeld van de 'banaliteit' van de bureaucratie tijdens de bezetting: terwijl de Joodse bevolking steeds verder werd geïsoleerd en de deportaties nabij waren, hield het ambtelijk apparaat zich nog strikt bezig met de regels rondom marktvergunningen en standplaatsen. Het verzoek om de marktplaats twee maanden niet in te nemen kan duiden op ziekte, maar in de context van 1942 ook op de toenemende angst of de noodzaak om onder te duiken of zich voor te bereiden op wat komen ging. M. No S. Vierra