17 januari 1943 -5-
2. 17 Januari 43
17/1/1 den Heer Wethouder voor
xx de Levensmiddelen.

Ten aanzien van het aantal dagen, dat de standplaats per week krachtens de vergunning mag worden bezet, staat de zaak anders. Er zijn thans vergunningen verleend voor allerlei combinaties van dagen. Wij noemen als voorbeeld, een vergunning voor 1 meter is verleend voor den Zaterdag; de vergunninghouder betaalt dan het dagtarief, namelijk voor een dag 1 x $f$ 0,05 = $f$ 0,05. Wanneer de vergunning is verleend voor 3 dagen per week dan betaalt hij voor 1 meter 3 x $f$ 0,05 = $f$ 0,15. Wanneer voor 4 dagen vergunning is verleend, vervalt voor hem het voordeel van het dagtarief; hij moet namelijk betalen 4 x $f$ 0,05 = $f$ 0,20 of het bedrag, dat gelijk is aan het weektarief. Van 4 tot en met 7 dagen per week wordt dus het weektarief geheven.

We hebben overwogen om voor de standplaatsen het dagtarief te doen vervallen en uitsluitend een kalendermaand- en halfjaarstarief te handhaven. Dit zou evenwel voor $\pm$ 35 standplaatshouders, die thans volgens het dagtarief betalen, omdat zij een vergunning voor minder dan 4 dagen per week hebben, een aanzienlijke verhooging van het standplaatsgeld beteekenen. Wij geven als voorbeeld: een vergunning voor 1 m. 1 dag per week: thans wordt in zoodanig geval betaald: $f$ 0,05 per week = $\pm$ $f$ 0,22 per maand; voor deze vergunning zou bij invoering van een minimummaandtarief betaald moeten worden: $f$ 0,90. Een ander voorbeeld: een vergunning voor 3 m. 1 dag per week: daarvoor wordt thans betaald 3 x $f$ 0,05 = $f$ 0,15 per week = $f$ 0,65 per maand; bij nieuwe regeling zou worden betaald: 3 x $f$ 0,90 = $f$ 2,70. Dit verschil, waartegenover voor den vergunninghouder geen enkel voordeel staat, achten wij te groot. Wij stellen U daarom voor om naast het kalendermaandtarief, het dagtarief te handhaven. ~~Door de ambtenaren met de inning belast kan evenwel op de vergunninghouders, die zoo’n gering bedrag per week betalen, aandrang worden uitgeoefend, dat zij voor een groot aantal weken vooruit betalen. Het ligt in ons voornemen in deze richting de noodige drang uit te oefenen.~~

[In de linkermarge geschreven:]
Evenwel meenen wij toch, dat de bestaande toestand te deze niet onveranderd dient te blijven. Het dagtarief wordt thans bij vooruitbetaling per week betaald. Wij zouden in de vergunningsvoorwaarden willen voorschrijven dat dit tarief maandelijks bij vooruitbetaling moet worden voldaan. Het bedrag.

Het overgroote deel der vergunninghouders betaalt thans evenwel krachtens het weektarief, omdat zij meer dan 4 dagen per week van de standplaats gebruik mogen maken. [Ingevoegd boven de regel:] dit gedeelte zal dus zonder meer het kalendermaandtarief moeten betalen.

Bij de recapitulatie stellen wij U onder ad. II voor in artikel 16 der Verordening een apart tarief op te nemen voor het standplaatsgeld.

Ook voor de kerstboomvergunningen zouden wij een minimum-tarief per kalendermaand willen invoeren. Weliswaar worden deze vergunningen slechts voor een week of iets langer verleend, doch er is alle aanleiding om den vergunninghouders een minimum-kalendermaandtarief te berekenen, aangezien het voor hen van zeer veel belang is om hun handel op den openbaren weg te drijven; bovendien is het verschil tusschen de huidige heffing van gemiddeld 2 weken en het nieuwe tarief van een maand niet zóó groot, dat dit voor hen bezwaren zou opleveren. Wij stellen U daarom voor in artikel 16 hiervoor een afzonderlijk tarief per kalendermaand op te nemen, zooals hierna onder ad. IV is aangegeven. * Kernboodschap: De brief behandelt een voorgestelde tariefwijziging voor marktstandplaatsen. Men wil voorkomen dat kleine ondernemers (die minder dan 4 dagen per week werken) onevenredig zwaar worden getroffen door een nieuw maandtarief.
* Financiële details: Het dagtarief is 5 cent per meter. Een verplichte overgang naar een maandtarief van 90 cent zou voor sommige handelaren een verviervoudiging van de kosten betekenen.
* Beleidsaanpassing: De getypte tekst stelt voor om 'drang uit te oefenen' op handelaren om vooruit te betalen. De handgeschreven correctie in de marge is formeler en stelt voor dit simpelweg als verplichting in de vergunningsvoorwaarden op te nemen.
* Kerstbomen: Er wordt specifiek voorgesteld om voor de tijdelijke kerstboomverkoop altijd een volledig maandtarief te rekenen, omdat de standplaats voor deze handelaren zeer lucratief/belangrijk wordt geacht. Dit document is geschreven op 17 januari 1943, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. Hoewel de oorlogssituatie op de achtergrond een rol speelt (schaarste aan levensmiddelen, strikte regulering), toont dit stuk de continuïteit van de gemeentelijke bureaucratie. De "Wethouder voor de Levensmiddelen" had in deze tijd een cruciale rol vanwege de distributie en de markthandel. Het document geeft een inkijkje in hoe de overheid in crisistijd trachtte de inkomsten te stroomlijnen (maandbetalingen vooraf) zonder de kleinste marktkooplieden volledig uit de markt te prijzen.