Brief/Memorandum (doorslag van een getypt document).
Origineel
Brief/Memorandum (doorslag van een getypt document). 18 maart 1943. De Directeur (vermoedelijk van de Centrale Markt of een gerelateerde gemeentelijke dienst). 3 18 Maart 43
17/116 den Heer Wethouder voor
de Levensmiddelen, Alhier.
komstig te wijzigen.
Het Besluit van 4 Januari 1935 No. 1337 L.M.1934 in
zake betaling entreegeld door tuinders kan worden ingetrok-
ken, daar de tuinders, sedert ze moeten veilen geen entree-
geld meer betalen.
Ten slotte kan het Besluit van 11 Januari 1935 No. 1151
L.M. 1934 in zake weekinning plaatsgelden op Centrale Markt
worden ingetrokken, daar dit besluit in de practijk niet
meer wordt toegepast.
De Directeur, De tekst is een ambtelijke aanbeveling om twee verouderde besluiten uit 1935 in te trekken. Het eerste besluit betreft entreegelden voor tuinders; dit is overbodig geworden omdat tuinders inmiddels verplicht zijn via de veiling te verkopen, waarbij de kostenstructuur is gewijzigd. Het tweede besluit betreft de wekelijkse inning van plaatsgelden op de Centrale Markt, een praktijk die blijkbaar al in onbruik was geraakt. De tekst getuigt van een administratieve opschoning van reglementen. Dit document stamt uit maart 1943, midden in de Tweede Wereldoorlog. De "Wethouder voor de Levensmiddelen" in Amsterdam (vaak aangeduid als 'Alhier' in dergelijke documenten) was in die tijd een cruciale figuur vanwege de distributie en schaarste van voedsel. Hoewel de tekst zelf puur administratief oogt en over besluiten uit 1935 gaat, vond deze bureaucratische afhandeling plaats onder het regime van de Duitse bezetting, waarin de controle op de voedselketen (via de Centrale Markt en veilingen) uiterst streng was. Het verplicht veilen ("sedert ze moeten veilen") was een belangrijk instrument voor de overheid om grip te houden op de voedselstromen.
Samenvatting
De tekst is een ambtelijke aanbeveling om twee verouderde besluiten uit 1935 in te trekken. Het eerste besluit betreft entreegelden voor tuinders; dit is overbodig geworden omdat tuinders inmiddels verplicht zijn via de veiling te verkopen, waarbij de kostenstructuur is gewijzigd. Het tweede besluit betreft de wekelijkse inning van plaatsgelden op de Centrale Markt, een praktijk die blijkbaar al in onbruik was geraakt. De tekst getuigt van een administratieve opschoning van reglementen.
Historische Context
Dit document stamt uit maart 1943, midden in de Tweede Wereldoorlog. De "Wethouder voor de Levensmiddelen" in Amsterdam (vaak aangeduid als 'Alhier' in dergelijke documenten) was in die tijd een cruciale figuur vanwege de distributie en schaarste van voedsel. Hoewel de tekst zelf puur administratief oogt en over besluiten uit 1935 gaat, vond deze bureaucratische afhandeling plaats onder het regime van de Duitse bezetting, waarin de controle op de voedselketen (via de Centrale Markt en veilingen) uiterst streng was. Het verplicht veilen ("sedert ze moeten veilen") was een belangrijk instrument voor de overheid om grip te houden op de voedselstromen.