Getypte ambtelijke nota of memorandum (doorslag op dun papier). - 2 -

besluiten, waarover ventgeld of opkoopersvergunning wordt gesproken, kan dit derhalve achterwege blijven.

1. Bij invoering van het kalendermaandtarief kan het Besluit van 18 Juni 1937 No. 444 L.M. 1937 worden ingetrokken voor zoover het sub. 1e betreft.
   In het sub 2e zal, voor de vrijstellingen welke worden gehandhaafd (militaire dient en tewerkstelling in Duitschland), moeten worden gelezen in plaats van "kalenderweek en/of dag" "volle kalendermaanden". In dit verband wordt ook verwezen naar 3. hieronder.

2. Het besluit van 23 November 1934 No. 848 L.M. zou ik, wanneer het Besluit, hierboven onder 2. genoemd, wordt ingetrokken, als volgt willen lezen:
   "den Directeur van het Marktwezen te machtigen aan dengene,
   "die voor de vervulling van zijn militairedienstplicht
   "onder de wapenen is geroepen, vrijstelling te verleenen
   "van de betaling van markt- en standplaatsgeld over volle
   "kalendermaanden, gedurende welke de markt- of standplaats
   "om deze reden niet kan worden ingenomen en onder bepaling
   "dat enz" ............................................
   Bij deze redactie wordt voorkomen, dat voor gebroken maanden vrijstelling moet worden gegeven of zelfs restitutie door omrekening moet worden gegeven.
   Ook het Besluit van 13 December 1940 No. 987 L.M.1940 (tewerkstelling in Duitschland) zal dan in bovenstaanden geest moeten worden aangevuld.

3. Het besluit van 13 December 1935 No. 817 L.M. is door een nieuw besluit van 31. Maart 1939 No. 262 L.M. vervangen. Door een fout onzerzijds is het verkeerde besluit genomen. Laatstgenoemd besluit moet dus thans ten aanzien van markt- en standplaatshouders worden ingetrokken.
   Ik maak van deze gelegenheid gebruik U voor te stellen in het Besluit van 21 Januari 1938 No. 768 L.M. in zake heffing marktgeld verplichte markten in plaats van "kalenderweek" te lezen "kalendermaand" en dit Besluit dienovereen- Dit document is een ambtelijk voorstel tot stroomlijning van de marktverordeningen. De kern van het voorstel is de overgang van een wekelijks of dagelijks tarief naar een vast kalendermaandtarief.

Enkele belangrijke observaties uit de tekst:
* Administratieve vereenvoudiging: Door over te stappen op volle kalendermaanden wil men de administratieve last van het berekenen van vrijstellingen voor "gebroken maanden" of het terugbetalen van kleine bedragen (restitutie door omrekening) voorkomen.
* Correctie van fouten: In punt 4 wordt ruiterlijk toegegeven dat er eerder een fout is gemaakt ("fout onzerzijds") door een verkeerd besluit te nemen, wat nu gecorrigeerd moet worden.
* Sociale context: Er wordt specifiek rekening gehouden met marktkooplieden die hun standplaats niet kunnen innemen door externe omstandigheden (dienstplicht of tewerkstelling), waarbij zij recht hebben op vrijstelling van betaling. Dit document is historisch interessant omdat het is geschreven tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Hoewel het een droge administratieve tekst lijkt over marktgelden, weerspiegelt het de realiteit van die tijd:

1. Tewerkstelling in Duitsland: De expliciete vermelding van het besluit van 13 december 1940 betreffende "tewerkstelling in Duitschland" verwijst naar de beginfase van de arbeidsinzet (Arbeidseinsatz). Marktkooplieden die naar Duitsland werden gestuurd om te werken, moesten hun standplaats opgeven maar werden hiervoor financieel gecompenseerd door vrijstelling van marktgelden.
2. Continuïteit van bestuur: Het document laat zien hoe de Nederlandse bureaucreatie onder de bezetter bleef functioneren, waarbij vooroorlogse besluiten (uit 1934, 1935, etc.) werden aangepast aan de nieuwe oorlogsomstandigheden.
3. Terminologie: De afkorting "L.M." in de besluitnummers staat waarschijnlijk voor "Leges en Marktgelden" of een vergelijkbare gemeentelijke afdeling, wat suggereert dat dit een intern stuk van een gemeentelijk apparaat (mogelijk Amsterdam, gezien de schaal van het "Marktwezen") betreft.