Ambtelijke correspondentie / memorandum (doorslag van een getypt document). 16 mei (jaartal niet expliciet op deze pagina, maar de terminologie wijst op de vroege 20e eeuw).                                             14                         16 Mei                        6
                              17/4/1                den Heer Wethouder voor de
                              Amsterdam.                        Levensmiddelen

afronding van den tonneninhoud der vaartuigen, waarvan
hierboven, by de behandeling van art. 11 van het concept
sprake was.
      In dit verband merk ik nog op, dat art. 20 van de
bestaande verordening niet in myn voorstellen is opgenomen.
Een soortgelyke bepaling bestond vroeger bij de Boom- en
Bloemmarkt; zy is voor die markt reeds by de invoering der
bestaande verordening geschrapt; het is gewenscht dit zelfde
voor de Brandstoffenmarkt te doen. In de practyk wordt geen
enkele behoefte aan het voorschrift gevoeld en bovendien zyn
verschillende plaatsen tot brandstoffenmarkt aangewezen,
waar het openbare gemeentewater grenst aan particuliere
terreinen. Hier kan uiteraard geen kadelengte door de
Gemeente worden toegewezen; het bestaande artikel 20 zou in
die gevallen zelfs de rechtmatigheid van de aanwyzing als
brandstoffenmarkt in gevaar kunnen brengen.

      Art. 18 van de voorgestelde verordening bepaalt,
evenals art. 21 lid 2 der bestaande verordening, dat het
plaatsgeld op den als Boom- en Bloemmarkt aangewezen open-
baren gemeentegrond hetzelfde is, als dat op de algemeene
dag- en weekmarkten.

      Art. 19 van de voorgestelde verordening komt in de
plaats van het in art. 21 lid 1 der bestaande verordening
voorgeschreven aanvoerstarief (vide hetgeen ik hierboven
met betrekking tot het voorgestelde art. 4 heb meegedeeld).
      Evenals in het bestaande art. 21 lid 2 is het
noodig om een minimum bedrag per vaartuig te stellen, daar
anders de kleine schepen niet voldoende inkomsten zouden
opleveren. Door heffing van deze tarieven, wordt de huidige
opbrengst van het aanvoersgeld gecompenseerd. Het lykt my
niet mogelyk, onder de tegenwoordige tydsomstandigheden een
inkomstenvermeerdering van de Boom- en Bloemmarkt te ver-
krygen. Dit document betreft een ambtelijk voorstel tot wijziging van een gemeentelijke verordening met betrekking tot de Amsterdamse markten. De belangrijkste punten zijn:

1. Afronding tonneninhoud: Verwijzing naar een eerdere discussie over hoe de inhoud van vaartuigen wordt berekend voor belasting- of tariefdoeleinden.
2. Schrappen van artikel 20: Er wordt voorgesteld een bepaling te schrappen die voorheen ook bij de Boom- en Bloemmarkt is verwijderd. Dit is met name relevant voor de Brandstoffenmarkt, omdat deze soms grenst aan privéterrein waar de gemeente geen zeggenschap heeft over de kadelengte.
3. Artikelen 18 en 19: Deze artikelen regelen de tarieven (plaatsgeld en aanvoerstarief). Er wordt gepleit voor een gelijkstelling van de Boom- en Bloemmarkt met algemene markten en voor de invoering van een minimumtarief per vaartuig om de inkomsten uit kleine schepen te waarborgen. Het document is gericht aan de "Wethouder voor de Levensmiddelen". Deze specifieke wethouderspost was in Amsterdam vooral van groot belang tijdens periodes van schaarste, zoals de Eerste en Tweede Wereldoorlog. De zinsnede "onder de tegenwoordige tydsomstandigheden" versterkt het vermoeden dat dit geschreven is in een tijd van economische crisis of oorlog (waarschijnlijk de periode rond 1914-1918 of 1940-1945), waarin de gemeente probeerde de inkomsten te stabiliseren zonder de markthandelaren te zwaar te belasten. De Boom- en Bloemmarkt bevond zich historisch gezien vaak aan het Singel en de brandstoffenmarkten waren essentieel voor de distributie van kolen en hout in de stad.