Getypte lijst met handgeschreven kantekeningen en handtekeningen. 2 februari 1943. | No L.krt. | Naam | Aantal bezoekdagen | Opmerkingen |
| :--- | :--- | :--- | :--- |
| K 57 | Th. Welman | niet | |
| K 1405 | Fiener | 2 | |
| K 281 | J.H. Dahmen | 6 | |
| K 1792 | A. Buys | 1 | |
| K 1603 | J.C. Bakker | 2 | |
| K 1793 | P. Buis | niet | |
| K 8317 | Th. Rienks | 6 | In de 4e weee [sic] zyner 5 |
| K 1671 | C. Mulder | 1 | losse bonnen verkocht. |
| K 1089 | O. v. d. Meyden | 3 | Overigens gelden dezelfde |
| K 1370 | L. A. Hobma | 2 | opmerkingen als in de |
| K 1599 | v/d Berg | 1 | 3e week. |
| K 155 | Th. J. v. Vessen | 1 | |
| K 8315 | P. N. Steeltje | 6 | |

[Rechtsmidden, handgeschreven:]
Gubbel(?) 2/2 - 43

[Onderaan, getypt:]
Het is niet onmogelijk dat de betreffende koopers een grooter aantal bezoekdagen hebben opgegeven dan in werkelijkheid het geval is, omdat zii vreezen dat de gestelde vraag in verband staat met eventueele uitzending naar Duitsland.

[Rechtsonder, handgeschreven:]
Steenhuis(?)
2/2 - 43 Het document bevat een tabel met namen, kaartnummers en het aantal geregistreerde "bezoekdagen". De opmerking in de rechterkolom verwijst naar de verkoop van "losse bonnen", wat duidt op een administratie rondom distributie of rantsoenering tijdens de bezetting.

Opvallend is de getypte voetnoot. Hierin uit de ambtenaar of rapporteur het vermoeden dat de geregistreerde personen (de "koopers") hun gegevens hebben vervalst. Ze zouden een hoger aantal bezoekdagen opgeven dan de realiteit. De reden hiervoor is expliciet verwoord: angst voor de Arbeitseinsatz. Men vermoedde dat een laag aantal geregistreerde bezoekdagen (wat zou kunnen wijzen op werkloosheid of beschikbaarheid) zou leiden tot gedwongen tewerkstelling in Duitsland. Dit document dateert van februari 1943, midden in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode voerde de Duitse bezetter de druk op de Nederlandse bevolking op om arbeidskrachten te leveren voor de Duitse oorlogsindustrie (de Arbeitseinsatz).

Administratieve controles, zoals die op distributiebescheiden of bezoekregisters, werden door de bevolking met groot wantrouwen bekeken. Elke registratie kon immers door de bezetter gebruikt worden om "werklozen" of "niet-essentiële werkers" te selecteren voor transport naar Duitsland. Het document illustreert de sfeer van wantrouwen en de actieve pogingen van burgers om via administratieve weg aan deportatie te ontsnappen, evenals het feit dat de controlerende instanties zich zeer bewust waren van deze tactieken.