-2-

kel 15 der Verordening op de Heffing van marktgelden moeten wor-
den gewijzigd en aangevuld, op de wijze zooals hieronder nader
wordt aangegeven.

Hierbij moet worden gewezen op artikel 4 laatste lid van
het Reglement op de Centrale Markt, waarin is bepaald, dat aan
koopers, verkoopers en expediteurs geen toegang wordt verleend
voor een korteren termijn dan dien, waarvoor zij toegang verlan-
gen voor hun personeel. Voorts zij gewezen op de artikelen 12 en
13 van voornoemd Reglement, waarin onder meer wordt bepaald, dat
aan verkoopers geen toegang wordt verleend voor een korteren ter-
mijn, dan dien, waarvoor door hen een plaats(pakhuis) wordt in-
genomen. Alle grossiers met een jaarcontract(en dat zijn ze
vrijwel allen) moeten dus tevens in het bezit zijn van een jaar-
kaart der Centrale Markt(het aantal personen, dat thans reeds
het maand- of jaartarief betaalt, kan op ±2000 worden gesteld).

Afgaande op het aantal verkochte weekkaarten per maand
(1000 à 1500) of gemiddeld 1250, is het aantal personen, dat het
entreegeld voor een week betaalt, te stellen op 300 à 400. Dit
zijn dus marktkooplieden, winkeliers, expediteurs, die geen per-
soneel hebben.

Het staat niet vast, dat deze personen wekelijks een toe-
gangskaart voor de Centrale Markt koopen. Uit een gehouden en-
quête is echter gebleken, dat het meerendeel van de personen,
die per week betalen, minstens éénmaal per week de Centrale
Markt bezoeken; voor deze categorie beteekent invoering van het
maandtarief financieel dus geen nadeel; integendeel, dit tarief
is in verhouding tot het weektarief iets voordeeliger.

Het komt evenwel een enkele maal voor, dat een expediteur
slechts 1 x gedurende een kalendermaand op de Centrale Markt
moet zijn om een vracht af te leveren; hij betaalt daarvoor thans
het weektarief van f.0,25.

Ten einde in deze gevallen te voorkomen, dat het maandta-
rief ad. f. 1,- zou moeten worden voldaan, stellen wij U voor,
in artikel 15 de bepaling te doen opnemen, dat de Burgemeester
kan bepalen, dat het weektarief kan worden toegepast, wanneer per
kalendermaand niet meer dan 2 maal een week toegang tot de Cen-
trale Markt wordt gevraagd.

Bij invoering van het maandtarief zullen de werkzaamheden
op het kaartenkantoor dermate worden vereenvoudigd, dat deze
naar onze meening gedurende een groot gedeelte van de maand door
één ambtenaar kunnen worden verricht. Slechts bij den aanvang
van iedere kalendermaand, zullen 2 ambtenaren noodig zijn om den
grooten stroom van kooplieden, die hun nieuwe entréekwitantie
komen halen, op te vangen. Een der contrôleurs komt derhalve
vrijwel geheel ter beschikking van den bedrijfschef; de overblij-
vende ambtenaar, die niet meer de geheele maand met de entrée-
gelden bemoeiingen zal hebben, doch die, omdat ook in den loop
van de maand betalingen kunnen worden verricht of nieuwe kaarten
moeten worden uitgeschreven, toch op het kaartenkantoor aanwezig
zal dienen te zijn, kan met andere administratieve werkzaamheden
der bedrijfsleiding worden belast, waardoor één der contrôleurs,
die hiermede thans is belast, wellicht weder voor den marktdienst
kan worden vrijgemaakt.

--- * Doel van het document: Het document stelt een wijziging voor in de wijze waarop marktgelden worden geïnd bij de Centrale Markt. Het doel is de overstap van weekkaarten naar een maandtarief om de administratieve last te verminderen.
* Financiële aspecten: Er wordt gesproken over een weektarief van f. 0,25 en een voorgesteld maandtarief van f. 1,-. Voor frequente bezoekers is het maandtarief voordeliger of gelijkvloers. Er wordt een uitzondering voorgesteld voor incidentele bezoekers (max. 2 keer per maand) om te voorkomen dat zij onevenredig veel betalen.
* Efficiëntie: De invoering van het maandtarief zou de bezetting op het kaartenkantoor kunnen terugbrengen van twee naar één ambtenaar gedurende het grootste deel van de maand. Hierdoor komt personeel (contrôleurs) vrij voor andere taken of de directe marktdienst.

--- Dit document heeft betrekking op de exploitatie van een Centrale Markt (waarschijnlijk de Centrale Markthallen in Amsterdam, geopend in 1934). Het weerspiegelt de bureaucratische processen en de zoektocht naar administratieve efficiëntie in de eerste helft van de 20e eeuw. De taal (met woorden als 'koopers', 'verkoopers' en 'contrôleurs') en de munteenheid (gulden, aangeduid met 'f.') zijn kenmerkend voor deze periode. Het document geeft inzicht in de schaal van de marktoperatie, met naar schatting 2000 vaste contractanten en honderden losse bezoekers per week.