Ongebruikte bestelbon voor groentedistributie. XXX
Gemeentelijke Distributie van Groenten

Bestelbon A № 001384

GEZINSKAART No. ......................................................

Het nevenstaande wordt slechts afgeleverd tegen
afgifte van dezen bon en van de desbetreffende
strook der gezinskaart. De groenten kunnen op
de daarvoor aangewezen uren worden afgehaald
aan distributieplaats ..................................................... .
Zoek geraakte bonnen worden niet vergoed.

Deze bon is slechts geldig in de week
volgende op die waarin besteld is.

Datum bestelling ..........................................................

[Rechterkolom:]
---------- pond roode kool
---------- ,, savoye kool
---------- ,, uien
---------- ,, wortelen
---------- ,, koolrapen
---------- ,, bieten (rauw)
---------- ,, zuurkool

Totaal .......... pond à 3 cent per kg = f...............

Bovenstaand bedrag door mij ontvangen.

(Handteekening)

............................................................................................... * Doel: Een administratief middel om de schaarse voedselvoorraad (groenten) eerlijk te verdelen onder de bevolking tijdens een periode van rantsoenering.
* Logistiek: De bon werkte in combinatie met een 'gezinskaart'. Burgers moesten hun bestelling een week van tevoren doorgeven en konden deze op een specifieke locatie en tijd ophalen.
* Productaanbod: De lijst toont typische 'houdbare' Nederlandse wintergroenten (kolen, wortelen, bieten, zuurkool). Dit suggereert een distributie tijdens de koudere maanden.
* Economie: De prijs van "3 cent per kg" wijst op een sterk gereguleerde markt met overheidssubsidies om basisvoedsel betaalbaar te houden voor alle lagen van de bevolking. Opmerkelijk is het gebruik van zowel "pond" (voor de hoeveelheid) als "kg" (voor de prijseenheid). Tijdens de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) bleef Nederland weliswaar neutraal, maar de handel over zee werd ernstig belemmerd door blokkades. Dit leidde tot grote tekorten aan brandstof en voedsel. Om hongersnood en sociale onrust te voorkomen, stelde de overheid een distributiestelsel in. Gemeenten, zoals Amsterdam (herkenbaar aan de 'XXX'), kregen de taak om de uitvoering lokaal te regelen. Groenten werden vaak centraal ingekocht door de 'Rijkscommissie voor de Groentenvoorziening' en via gemeentelijke distributiepunten tegen vastgestelde prijzen aan de burgers verkocht. Deze bon is een tastbaar overblijfsel van de bureaucratische controle die nodig was om de voedselvoorziening in goede banen te leiden. Gemeente Amsterdam