Concept-nota / Ambtelijk verslag. Vermoedelijk maart 1943 of 1944 (verwijst naar een bespreking op "11 Maart jl." en vergelijkt cijfers van 1942 en 1943). [Handgeschreven bovenaan:] concept [Rechtsboven:] HB.

I Garnalen.

Tijdens ~~een~~ en dezerzijds bespreking, welke eenige weken geleden met den heer Vriens, leider der afdeeling garnalen van de Nederlandsche Visscherij Centrale hebben ~~gehad~~ gehouden werd, is gebleken, dat door verschillende ~~ongeoorloofde~~ schandalige manipulaties van den grossier C. Rooseman alhier, diens garnalentoewijzing in Zeeland voor het jaar 1943 in vergelijking met die van het jaar 1942 is teruggeloopen van 38 % op 17 %. Op zichzelf zou deze achteruitgang van een particulier ~~belang~~ in zaken ons weinig behoeven te ~~interesseeren~~ in deken [?] bekommeren, ware het niet, dat de voorziening der Gemeente Amsterdam met garnalen hierdoor ernstig wordt benadeeld.

Aangezien namelijk Rooseman met zijn combinatie, ~~bestaande uit~~ waarvan met eenige Volendammers deel uitmaakten, verplicht was om de garnalen te Amsterdam aan te voeren, beteekent de vermindering van het percentage van Rooseman, dat Amsterdam 21 % minder garnalen uit Zeeland zou ontvangen. Dit nu is een gang van zaken, die ons zeer ongewenscht voorkomt, reden waarom wij deze aangelegenheid in de bespreking van 11 Maart jl. uitvoerig met den Directeur der Nederlandsche Visscherij Centrale en den leider der afdeeling garnalen hebben besproken. Genoemde directeur verklaarde zich bereid om de Amsterdam toekomende garnalentoewijzing over te schrijven op een anderen grossier. De moeilijkheid was evenwel, ~~dat hiervoor geen geschikte grossier beschikbaar was~~ om uit te maken aan wie deze toewijzing kon worden verstrekt. Wel staat de Volendammer Puul Mooyer, die tot voor kort deel uitmaakte van de Combinatie Rooseman ~~was opgenomen~~, als bona fide garnalenaanvoerder bekend, doch deze verzorgt reeds de aanvoeren uit geheel Noord-Nederland, zoodat het voor hem bezwaarlijk ~~is~~ om ook in het Zuiden als kooper op te treden. En de practijk met Rooseman heeft wel bewezen, dat het voor een goeden aanvoer noodzakelijk is, dat de grossier persoonlijk op de afslag aanwezig is. Wij hebben, gelet op deze situatie, ~~daarop~~ de leiding van de Nederlandsche Visscherij Centrale medegedeeld, dat onzerzijds...

[Handgeschreven in de linkermarge:]
Tenzij de reeds vermelde bespreking met hr Vriens is op dezerzijds vraag of gemelde combinatie geen nieuwe combinatie maat-pootjes ware te geven.

[Handgeschreven links onderaan:]
heden wordt verstrekt.

--- Dit document is een kladversie van een ambtelijk rapport over de haperende garnalenvoorziening in Amsterdam tijdens de bezettingsjaren. De kern van het probleem is een forse vermindering van de 'toewijzing' (het quotum) aan de Amsterdamse grossier C. Rooseman.

De tekst onthult verschillende aspecten van de distributie-economie:
1. Fraude/Wanbeheer: Rooseman wordt beschuldigd van "schandalige manipulaties", wat leidde tot een halvering van zijn quotum in Zeeland.
2. Logistieke Koppeling: Omdat Rooseman (en zijn Volendamse partners) specifiek de taak hadden Amsterdam te bevoorraden, had zijn persoonlijke afstraffing directe gevolgen voor de voedselvoorziening van de stad (een tekort van 21%).
3. Bureaucratische Sturing: De ambtenaren proberen de "toewijzing" over te hevelen naar een betrouwbare partij (Puul Mooyer), maar stuiten op praktische bezwaren (overbelasting en de noodzaak van fysieke aanwezigheid op de visafslag).

De vele handgeschreven correcties tonen aan dat de ambtenaren de toon van het document probeerden te verscherpen (van "ongeoorloofd" naar "schandalig") en de juridische/administratieve formuleringen wilden preciseren.

--- Het document dateert uit de Tweede Wereldoorlog. De genoemde Nederlandsche Visscherij Centrale (NVC) was een crisis-organisatie (onderdeel van de Rijksbureaus) die tijdens de bezetting de totale controle had over de visserij, de prijzen en de distributie van vis.

In deze periode was vis, en dus ook garnalen, een cruciaal onderdeel van de voedselvoorziening, aangezien veel ander vlees en vet op de bon waren of schaars werden. De Gemeente Amsterdam (Marktwezen) hield scherp toezicht op de grossiers om te voorkomen dat partijen vis naar de zwarte markt verdwenen of dat de stad werd overgeslagen ten gunste van andere regio's. De vermelding van "Volendammers" in combinatie met Amsterdamse grossiers was gebruikelijk in de vishandel van die tijd. De "bespreking van 11 Maart" duidt op actieve bemoeienis van het stadsbestuur met de centrale distributieorganen.