Getypte rapportage of briefvordering (pagina 4), voorzien van handgeschreven correcties en kanttekeningen. Verwijst naar een bespreking op "11 Maart jl." (waarschijnlijk jaren '40). --4--

Wij zijn het echter met Lammers eens, dat de Nederlandsche Visscherij Centrale zal moeten overgaan tot het nemen van krasse maatregelen/contrôle op visschers en afslag te Volendam en we hebben toegezegd dit onderwerp ~~uitvoerig~~ ernstig met de Nederlandsche Visscherij Centrale te bespreken.

(In de marge links:) regel uit

Op 11 Maart jl. hebben wij verschillende onderwerpen, en ook ~~de onderhavige~~ het hier boven behandelde, met den Directeur der Nederlandsche Visscherij Centrale besproken, waaromtrent wij U het volgende kunnen mededeelen.

Genoemde Directeur onderschreef de moeilijkheden, welke gedurende het vorige aalseizoen met de Volendammers waren ondervonden, doch kon hierin geen aanleiding vinden om voor het nieuwe ~~seizoen~~ hierop van stelsel te veranderen, temeer niet, omdat ook hij van meening was, dat ook dan niet is te verwachten, dat er meer aal naar Amsterdam zou komen. Hij kon zich ~~geheel~~ echter vereenigen met de door ons voorgestelde maatregelen ~~en zou in dezen geest den Volendammer afslag instrueeren.~~

(Handgeschreven toevoeging in de linker marge:)
m.b.t. dat de Volendammers verplicht zou worden, om na 4 achtereenvolgende toewijziging in de 3 vakken, toch aal op de Amsterdamsche verkoop plaatsen zouden moeten worden verkocht, terwijl evenzo de controle maatregelen ten aanzien van den aanvoer ter plaatse hij eveneens kon instemmen met een verscherping van de controle maatregelen op den aanvoer van Volendam op Amsterdam. Doch voegde aanstonds bij dat hij alle noodige besluiten zou nemen.

Wat de contrôle op de visschers betreft, deelde de Directeur mede, dat deze zoo goed mogelijk zal worden georganiseerd, doch dat hierbij groote moeilijkheden werden ondervonden door het gebrek aan personeel, welke moeilijkheden in de komende maanden stellig nog zouden toenemen.

Op grond van het bovenstaande stellen wij U voor goed te keuren, dat de Volendammer regeling, aangevuld met de door ons voorgestelde maatregelen ook voor het komende aalseizoen zal gelden. Hierbij moet nog worden opgemerkt, dat de Volendammers, evenals het vorige ~~aalseizoen~~ seizoen, gedurende deze regeling bereid zijn om hun toewijzing zoetwatervisch van de verdeeling te Amsterdam te laten vervallen. Zij zullen dan te Amsterdam slechts voor zeevisch en garnalen in de verdeeling zijn opgenomen.

--- Dit document verslaat een overleg over de gespannen situatie rond de visaanvoer vanuit Volendam. Er is een duidelijk conflict tussen de lokale vissers/afslag en de centrale autoriteiten die de visstroom naar Amsterdam willen waarborgen.

De kernpunten zijn:
1. Strafmaatregelen: Er is sprake van "krasse maatregelen" en verscherpte controle op Volendammer vissers.
2. Aanvoer-dwang: De handgeschreven tekst verduidelijkt dat men Volendammers wil verplichten om na een aantal lokale toewijzingen hun aal op de Amsterdamse markt te verkopen.
3. Capaciteitsproblemen: De Directeur van de Visscherij Centrale erkent de problemen maar wijst op een nijpend tekort aan controlepersoneel.
4. Compromis: In ruil voor de nieuwe regeling zien de Volendammers af van hun toewijzing van zoetwatervis in Amsterdam, zodat zij zich daar enkel nog op zeevis en garnalen richten.

--- De terminologie in het document ("toewijzing", "verdeeling", "Nederlandsche Visscherij Centrale") is kenmerkend voor de periode van de Duitse bezetting (1940-1945) of de directe wederopbouwperiode. Tijdens de oorlog was de voedselvoorziening strikt gecentraliseerd om schaarste te beheersen en zwarte handel tegen te gaan.

De "Nederlandsche Visscherij Centrale" fungeerde als een overheidsorgaan dat de distributie van vis reguleerde. Er bestond vaak frictie tussen de vissersgemeenschappen (zoals Volendam), die probeerden hun eigen nering te beschermen, en de centrale overheid die de grote steden (zoals Amsterdam) van voedsel moest voorzien. De handgeschreven wijzigingen tonen aan dat het document een concept was dat ter plekke of na nader inzien werd aangescherpt om de juridische en praktische afspraken preciezer vast te leggen.