Getypte rapportage/notitite (doorslag of origineel op dun papier). -3-.

G. aansluitende op F.
Veltkamp zou in overweging nemen vergrooting aan-
voer zeevisch op Amsterdam. Amsterdam krijgt nog
geen 10% van aanvoer te Ymuiden. Vroeger betrok
Amsterdam zeer belangrijk deel van aanvoeren
Ymuiden. Zeer veel kleinhandelaren kochten daar
rechtstreeks, die thans zijn uitgeschakeld!. (Om-
dat ze gestelden minimum-omzet niet haalden). Bo-
vendien had Amsterdam zelf belangrijken aanvoer
uit de eerste hand op de Vischmarkt. Urkers. Thans
geheel weggevallen. We kunnen veel meer zeevisch
uit Ymuiden eischen!.

GI. Bijv. wijzen op K. Veerman Volendam, grossier Ymui-
den. Voor den oorlog geheel op Amsterdam ingesteld.
Leverde alles op Amsterdamsche Vischmarkt. Thans
echter 25% van toewijzing Ymuiden en 75% levert
hij buiten Amsterdam.

H. Het rooken van zoetwatervisch. Aandringen op ver-
bod rooken. Belang van Amsterdam is aanvoer van
versche zoetwatervisch. Steeds meer aanvoerders
gaan rooken, speciaal te Makkum en Enkhuizen. Zie
klacht over Gebr. Van der Berg te Makkum slecht en
rauw gerookt(op gewicht gerookt). Op 26/2/43 op
Vischmarkt weder aanvoer geconstateerd van prach-
tige snoekbaars in gerookte toestand van H. Buis
Enkhuizen. Vroeger altijd versch aangevoerd. Thans
extra winstbejag.

I. Hierop aansluitend rooken van aal. Aandringen op
beperken.
Enkhuizen en Urk(.J. Baarsen en Hakvoort) in afge- De tekst is een ambtelijk of zakelijk verslag waarin geklaagd wordt over de scheve distributie van vis naar de stad Amsterdam. Enkele kernpunten uit de analyse:
* Schaarste en Distributie: Amsterdam ontvangt minder dan 10% van de aanvoer uit IJmuiden, wat als onvoldoende wordt beschouwd.
* Uitschakeling Middenstand: Kleine handelaren worden uitgesloten van de markt omdat zij verplichte minimumomzetten niet halen, een direct gevolg van de gereguleerde economie tijdens de oorlog.
* Verschuiving van de Markt: Handelaren zoals K. Veerman leveren hun waar nu grotendeels buiten Amsterdam, terwijl dit voor de oorlog andersom was.
* Kwaliteit en Winstbejag: Er is een sterke kritiek op het roken van zoetwatervis (zoals snoekbaars). Men vermoedt dat dit enkel gebeurt uit "winstbejag" (mogelijk omdat gerookte vis zwaarder weegt, langer houdbaar is of voor hogere prijzen buiten de officiële kanalen om verkocht kan worden), terwijl de stad behoefte heeft aan verse vis. De kwaliteit van het roken (Gebr. Van der Berg) wordt expliciet als "slecht en rauw" omschreven. Dit document dateert uit februari 1943, midden in de Duitse bezetting van Nederland. De voedselvoorziening in de grote steden werd in deze periode steeds nijpender. De visserij was onderworpen aan strenge regels van de bezetter en het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening.

De genoemde namen (Veltkamp, Veerman, Baarsen, Hakvoort) wijzen op specifieke actoren in de visserijsector van die tijd. De frustratie in de tekst over het "eischen" van meer vis uit IJmuiden duidt op een poging van Amsterdamse functionarissen om de voedselzekerheid voor de stedelijke bevolking te waarborgen tegenover de economische krachten (en mogelijk de zwarte markt) die de vis naar andere regio's of verwerkingsvormen dreven. De "Urkers" die niet meer direct op de Amsterdamse markt leveren, reflecteert de ontwrichting van de traditionele Zuiderzeevisserij na de afsluiting en tijdens de oorlogssituatie.