Getypte rapportage of interne notitie (pagina 2). Vermoedelijk tussen 1941 en 1945 (gezien de context van de Nederlandsche Visscherij Centrale). [Handgeschreven in potlood, linksboven:]
is opgelost

[Getypte tekst:]
-2-.

zeevisch en zoetwatervisch rechtstreeks van groot-
handelaren in den lande, dus buiten verdeeling om
betrekt. Komt alleen voor garnalen en mosselen
op Vischmarkt.

E.I. Enkele en dubbele toewijzing Amsterdam en in
enkele zeer bijzondere gevallen 3 x levende aal.
Echter Botter en Zwaan door Nederlandsche Vis-
scherij Centrale extra verhoogd(en L.Jansen?).
Botter 5 x levende aal en Zwaan 4 x. Zijn niet
grooter dan andere grooten. Nederlandsche Vissche-
rij Centrale voorstellen, dat zij bepaalt, dat
maximumtoewijzing aal wordt gesteld op 3 toewij-
zingen(is 3 x 40 pond per beurt).

F. Zaak Y.Rienstra en Busman. Combinatie Groot/klein-
handelaar. Toewijzing op Ymuiden en winkel in Am-
sterdam en op verdeellijsten Amsterdam. Neder-
landsche Visscherij Centrale heeft Busman toege-
staan van toewijzing Ymuiden 60 % te houden voor
zaak + doorlevering klanten(kleinhandelaren) in
het land. Thans ook voor Y.Rienstra. Zie brief.
Echter alleen voor eigen winkel.
Er zijn te Amsterdam nog een aantal dergelijke
Combinaties voor zeevisch.o.a.
P. de Ruiter toew.Ymuiden en kleinhandel(markt)
Amsterdam.
M. ter Voort id. id.
Goedhard en Bon-
nier. id. id.
H.Ossendorp id. id.
Zullen nu ook wel komen. Voor de consequenties:
Bovenstaande niet toelaten. Intrekken. Alle aan-
voer op een centraal punt i.c. den afslag. Zaken
Groothandel/Kleinhandel gescheiden houden. Dit document is een ambtelijk verslag over onregelmatigheden en beleidsvoorstellen binnen de visdistributie. De kernpunten zijn:

• Onrechtmatige bevoordeling: Er wordt geconstateerd dat bepaalde handelaren (zoals Botter en Zwaan) hogere toewijzingen voor levende paling kregen dan hun concurrenten, zonder dat daar een duidelijke reden voor was.
• Verschuiving van rollen: Er is kritiek op "combinaties" waarbij één ondernemer zowel als groothandelaar als detailhandelaar optreedt. Dit werd gezien als een risico voor een eerlijke verdeling (distributie).
• Controle en centralisatie: Het advies is streng: "Bovenstaande niet toelaten. Intrekken." Er wordt gepleit voor een strikte scheiding tussen groot- en kleinhandel en de eis dat alle vis via een centraal punt (de afslag) moet lopen om controleerbaar te blijven.
• Status: De handgeschreven opmerking "is opgelost" suggereert dat de hier genoemde klachten of dossiers later zijn afgehandeld. Het document dateert uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). De genoemde Nederlandsche Visscherij Centrale (NVC) werd in 1941 door de bezetter opgericht om de totale controle over de visvangst en de distributie ervan te verkrijgen.

In een tijd van schaarste en rantsoenering was de verdeling van vis (toewijzingen) een bron van constante spanning en mogelijke corruptie of vriendjespolitiek. De NVC moest ervoor zorgen dat de visvoorraad "eerlijk" verdeeld werd (of in ieder geval volgens de regels van de bezetter), maar de praktijk bleek vaak weerbarstig door de verwevenheid van handelsbelangen. De genoemde steden Amsterdam en IJmuiden (hier gespeld als Ymuiden) waren de belangrijkste knooppunten voor de Nederlandse vishandel. M. ter Voort P. de Ruiter