Vermeldt een vergadering op 19 februari (jaar onbekend, vermoedelijk kort na de Tweede Wereldoorlog gezien de spelling en context). -4-.

Deze indeeling heeft in de practijk over het algemeen
uitstekend voldaan en klachten erover zijn vrijwel achterwege
gebleven. De verdeeling van gerookte visch, waarmede op
een aanvang werd gemaakt, werd zelfs uitsluitend op
gelijke toewijzingen gebaseerd.

Op verzoek van de Verdeelingscommissie is de bovenbehan-
delde aangelegenheid, voor den aanvang van het nieuwe aal-
seizoen, principieel in de vergadering der Commissie van
19 Februari jl. aan de orde gesteld. Voor de discussies
mogen wij verwijzen naar de notities van deze vergadering,
welke ~~wijx~~ hierbij als bijlage worden overgelegd.

Uit deze notities kan worden geconcludeerd, dat de le-
den der Verdeelingscommissie aanvankelijk op het standpunt
stonden, om voor de actie van enkele kooplieden uit den weg
te gaan en daarom thans voorstelden om over te gaan tot een
verdeeling op basis van gelijkheid; principieel bleven zij
echter tegenstanders van dit stelsel.

Wij staan op het standpunt, dat slechts dan moet worden
overgegaan tot zoo'n radicale wijziging in de verdeeling,
wanneer tevoren absoluut vaststaat, dat alle ~~pxxxyijxxx~~
partijen met de nieuwe regeling tevreden zijn. Dit is nu
naar onze meening ten deze zeer beslist niet het geval. Met
een stelsel van verdeeling op voet van gelijkheid zullen zich
vanzelfsprekend kunnen vereenigen de kleinere en vaak niet
geheel bona-fide kooplieden, die thans een enkele toewijzing
hebben, doch te verwachten is, dat de grootere en veelal meer
bona-fide handelaren, die thans een dubbele of nog grootere
toewijzing hebben, zich in het geheel niet met verdeeling op
gelijke basis, waardoor zij worden gelijkgesteld met hun niet
bona-fide vakgenooten, die voor den oorlog in den vischhandel
niet veel te beteekenen hadden, kunnen vereenigen. De tekst beschrijft een intern conflict binnen een commissie die verantwoordelijk is voor de verdeling (distributie) van visvoorraden. Het kernpunt is het spanningsveld tussen een stelsel van gelijkheid (iedere handelaar krijgt evenveel) en een stelsel gebaseerd op historische omvang (gevestigde, grotere handelaren krijgen meer).

De opsteller van het stuk spreekt namens de gevestigde orde en verzet zich tegen "radicale wijzigingen". Er wordt een duidelijk onderscheid gemaakt tussen "bona-fide" (betrouwbare/gevestigde) handelaren en kleinere handelaren die als minder legitiem worden weggezet ("vaak niet geheel bona-fide"). De auteur waarschuwt dat de grote handelaren zich niet zullen neerleggen bij een systeem waarbij zij gelijkgesteld worden aan partijen die "voor den oorlog... niet veel te beteekenen hadden". Dit document is zeer waarschijnlijk afkomstig uit de periode van de wederopbouw in Nederland (ca. 1945-1950). Tijdens en na de Tweede Wereldoorlog was de handel in veel producten, waaronder vis, strak gereguleerd door de overheid via distributiesystemen en toewijzingen om schaarste te beheersen.

De "Verdeelingscommissie" fungeerde als een overheids- of semi-overheidsorgaan dat moest beslissen hoe de beperkte aanvoer van aal en gerookte vis over de handelaren werd verspreid. De tekst weerspiegelt de sociale en economische frictie in die tijd: nieuwe ondernemers of kleine handelaren probeerden een groter marktaandeel te verwerven via gelijke verdeling, terwijl de oude garde hun vooroorlogse machtspositie trachtte te beschermen via ambtelijke weg. De gebruikte spelling (zoals "visch" en "verdeeling") en de term "bona-fide" zijn typerend voor de formele correspondentie uit die tijd.