Handgeschreven concept-nota of brief. [In de marge:] 5 x concept

Het persoonlijk in ontvangst nemen van de toewijzingen op den vischafslag en het persoonlijk verkoopen op de verkoopplaatsen.

Langzamerhand is op de Vischmarkt de gewoonte ontstaan, dat bepaalde vischhandelaren hun visch door collega's in ontvangst lieten nemen en, vooral op de markten, ook door dezen lieten verkoopen. Vanzelfsprekend heeft dit in de practijk tot moeilijkheden en fricties aanleiding gegeven, reden waarom de Verdeelingscommissie in haar vergadering van 2 Febr. jl. besloot te adviseeren, dat een voorschrift zou worden uitgevaardigd, dat iedere kleinhandelaar verplicht was persoonlijk zijn toewijzing in ontvangst te nemen, behalve in de gevallen, dat schriftelijk dispensatie van dit voorschrift werd gegeven (bijv. bij ziekte). Aangezien naar onze meening dit voorschrift te rigoreus was en in bepaalde gevallen zelfs onuitvoerbaar hebben wij deze aangelegenheid in de vergadering der Commissie v. 18 Febr. jl. opnieuw doen behandelen, waarbij wij tegenwoordig waren. De notities v. beide vergaderingen doen wij U in bijlage dezes toekomen.

Ten aanzien van deze aangelegenheid mogen wij nog het volgende naar voren brengen.

Bepaalde kleinhandelaren maakten er een gewoonte van om aan collega's briefjes voor den afslaager mee te geven, waarin zij berichtten, dat zij verhinderd waren om zelf hun visch in ontvangst te komen nemen. De visch werd dan aan dezen afgegeven. In werkelijkheid verrichtten deze personen, zooals is gebleken, andere werkzaamheden, welke niet tot het terrein v. den vischhandel behoorden.

Tegen deze handelingen behoort vanzelfsprekend met kracht te worden opgetreden. Het is echter zonder meer niet mogelijk om alle handelaren voor te schrijven persoonlijk hun toewijzing in ontvangst te komen nemen. In het algemeen geldt dit wel voor de groep straathandelaren, die als regel hun bedrijf geheel zelfstandig en persoonlijk op een handkar plogen uit te oefenen en die zonder bezwaar steeds persoonlijk op de V.M. aanwezig kunnen zijn. In de wintermaanden, wanneer er tweemaal per dag verdeeling wordt gehouden, heeft dit echter toch zijn bezwaren, speciaal voor die kooplieden, die hun verkoopplaats op markten hebben, die ver van de V.M. zijn verwijderd bijv. het Stadionplein. De marktkooplieden hebben zich veelal tot groepjes van drie gecombineerd... * Kernprobleem: De tekst beschrijft een handhavingskwestie op de vismarkt. Handelaren lieten hun toegewezen vis door anderen ophalen en verkopen, terwijl ze zelf ander (niet-gerelateerd) werk deden.
* Bestuurlijke afweging: De Verdeelingscommissie wilde een strikte plicht tot persoonlijke aanwezigheid invoeren. De schrijver van dit document vindt dit te rigide en wijst op de logistieke onhaalbaarheid voor bepaalde groepen, zoals handelaren die op ver afgelegen markten staan.
* Terminologie: Termen als "toewijzingen", "verdeeling" en "Verdeelingscommissie" suggereren een systeem van gecontroleerde distributie, wat vaak voorkwam in tijden van schaarste of strikte marktregulering.
* Locatie: De vermelding van het "Stadionplein" duidt zeer waarschijnlijk op Amsterdam als locatie van handeling. Dit document biedt inzicht in de dagelijkse praktijk en de regelgeving van de ambulante handel in de 20e eeuw. Het illustreert de spanning tussen overheidscontrole (om fraude en oneerlijke concurrentie te voorkomen) en de praktische realiteit van de kleine zelfstandige ondernemer (de straathandelaar met de handkar). De "Vischmarkt" was een cruciaal economisch knooppunt waar de aanvoer van de afslag werd verdeeld over de stad. De genoemde datum (februari) en de verwijzing naar "wintermaanden" met dubbele distributiemomenten benadrukken de zware werkomstandigheden voor handelaren die grote afstanden moesten afleggen tussen de centrale markt en hun verkoopplekken aan de rand van de stad.