Getypte ambtelijke nota of concept-besluit met handgeschreven correcties. Vermeldt een vergadering van 2 februari 1943. -2-

1. Wijziging van het 2e Uitvoeringsbesluit teneinde betere contrôle op den verkoop in vischwinkels te bereiken. (2e Uitvoeringsbesluit wordt onder no.3 met 8e Uitvoeringsbesluit van Gemeente Den Haag overgelegd). Artikel 8 van het 2e Uitvoeringsbesluit zal hiertoe moeten worden aangevuld met de bepaling, dat de kleinhandelaren gehouden zijn de visch onmiddellijk na aankomst op de verkoopplaats of in de winkel of hal en zonder achterhouding van hoeveelheden voor bestellingen of voor vaste klanten aan het publiek te koop aan te bieden.

Het bezorgen aan huis - restaurants hieronder begrepen - is verboden.

Het bepaalde in het voorgaande lid is niet van toepassing op ziekenhuizen en naar het oordeel van de Centrale daarmede gelijk te stellen inrichtingen.

Een en ander komt overeen met de redactie van het 8e Uitvoeringsbesluit (Den Haag) en het 12e (Haarlem).

Bovendien zou in dit artikel nog kunnen worden bepaald, dat de Burgemeester van Amsterdam de uren kan bepalen, waartusschen verkoop in de winkels en hallen (voor alle categorieën van kleinhandelaren of voor één bepaalde categorie, bijv. de visch- en fruitzaken { zie hieromtrent de notities van de vergadering der Verdeelingscommissie d.d. 2 Februari 1943) moet plaatsvinden.

Door het bovenstaande zal worden voorkomen, dat speciaal de winkeliers hun visch niet direct aan het publiek verkoopen, doch deze bestemmen voor vaste klanten e.d. met alle gevolgen van dien. Op de markten vindt reeds directen verkoop plaats. Dit schrijven wij in verband met de orde op de markten voor. Wanneer thans de winkels ook worden verplicht, zal hiermede bron van animositeit tusschen beide groepen worden weggenomen, doch bovendien de vischdistributie in ~~belang-~~ betere banen worden geleid. Bij de huidige regeling is contrôle van C.C.D. vrijwel niet mogelijk, omdat winkelier zich beroept op zijn recht om visch te verkoopen aan wie hij wil, en wanneer hij wil. De kern van dit document is het aan banden leggen van de vrije verkoop door viswinkeliers tijdens de bezettingsjaren. De overheid (de gemeente Amsterdam) wil voorkomen dat winkeliers vis "onder de toonbank" houden voor hun vaste klanten of restaurants, terwijl het gewone publiek misgrijpt.

Belangrijke punten in de tekst:
* Verbod op achterhouding: Vis moet direct na binnenkomst aan het publiek worden aangeboden.
* Verbod op bezorging: Thuisbezorging en levering aan restaurants wordt verboden om de distributie transparanter te maken.
* Gelijkheid tussen markt en winkel: Er bestaat wrevel ("animositeit") tussen marktkooplieden (die al direct moeten verkopen) en winkeliers. Deze maatregel moet dat gelijktrekken.
* Controleerbaarheid: De C.C.D. (Centrale Controledienst) kon de regels voorheen niet goed handhaven omdat winkeliers zich beriepen op hun contractvrijheid. Dit document dateert uit februari 1943, een periode van toenemende schaarste in bezet Nederland. Voedseldistributie was een kritieke taak van het lokaal bestuur onder toezicht van de Duitse bezetter. De "Verdeelingscommissie" en de "C.C.D." speelden een centrale rol in het bestrijden van de zwarte handel en het waarborgen van de voedselvoorziening via het bonnensysteem.

De tekst toont hoe de autonomie van winkeliers stap voor stap werd ingeperkt door dwingende verordeningen (Uitvoeringsbesluiten) om de totale controle over de schaarse goederenstroom te verkrijgen. De vergelijking met Den Haag en Haarlem wijst op een streven naar uniform beleid in de grote steden.