Notulen of verslag van een vergadering (fragment). verbonden, doch vaststaat, dat de winkelier uitslui-
tend op de verdeeling is aangewezen en indien deze
winkelier zijn handel normaal verkoopt, is hij de
visch in een uur kwijt. In de meeste gevallen zal
dus de winkelier op de Vischmarkt aanwezig kunnen
zijn. Het is denkbaar, dat hij zijn knecht de mos-
selen laat afhalen. De Volendammers zullen hun ploe-
gen moeten opheffen en persoonlijk op de Vischmarkt
aanwezig moeten zijn. Ten aanzien van de visch- en
fruitzaken staat de zaak even anders. Er zijn + 80
à 90 van deze zaken en vele van hen halen de toewij-
zing persoonlijk. De Heer Frommé heeft
echter met den Heer Van Beek een organisatie gemaakt
voor het vervoeren voor + 50 zaken. Men moet niet
vergeten, dat hierdoor tevens een oplossing is ge-
vonden voor de transportmoeilijkheden. Als er anders
50 rijwielen of bakfietsen noodig zijn, zijn er nu
maar twee noodig. Economisch 's deze oplossing vol-
komen te verantwoorden. Het argument van den Heer
Gootjes is echter sterk; er zijn inderdaad belang-
rijke contrôle-bezwaren. In het algemeen zou dan
ook voor deze groep moeten worden gesteld, dat de
gelegenheid wordt gegeven om personeel te zenden om
hun toewijzing in ontvangst te nemen. Het staat toch
vast, dat deze handelaren op twee plaatsen tegelijk
moeten zijn om hun handel te verzorgen.

De Heer Frommé
wijst erop, dat het contrôle-bezwaar gemakkelijk kan
worden opgeheven. Men moet dan het uur vaststellen,
waarop de winkeliers met den verkoop kunnen beginnen
bijv. des namiddags om 4 uur. De ambtenaren van den
C.C.D. weten dan, dat zij tot 4 uur de gelegenheid
hebben om de aanvoeren in de verschillende visch-
en fruitzaken te contrôleeren.

De Heer Gootjes
handhaaft het standpunt, dat ieder persoonlijk zijn
visch moet halen.

De Heer Tammers
is er in principe op tegen, dat voor de zaken van
den Heer Frommé een uitzondering zal worden gemaakt.
Ook de delicatessenzaken zullen persoonlijk hun toe-
wijzing moeten halen. Indien men dit doet, zal veel
van de oppositie op de Vischmarkt worden weggenomen.
Dispensaties van het verbod kunnen door Marktwezen
worden verleend, na overleg bijv. met de Commissie.

De Heer Koning
wijst erop, dat het kan voorkomen, dat de tram door
defect uitvalt. Het is dan logisch, dat voor de Vo-
lendammers een regeling wordt getroffen; hiermede
kunnen allen zich vereenigen.

De Voorzitter /voor
stelt vast, dat wordt besloten, dat ieder persoonlijk
zijn toewijzing in ontvangst moet nemen. Uitzonde-
ringen op dezen regel moeten schriftelijk worden aan-
gevraagd bij den Directeur van het Marktwezen en
zullen kunnen gelden voor personeel als gezinsleden.
Verder zal voor zieken op doktersattest een regeling
worden getroffen, terwijl in de derde plaats voor
de handelaren, die tevens grossierszaken drijven een
regeling moet worden getroffen. Al deze uitzonderin-
gen zullen in overleg met de Verdeelingscommissie
worden beoordeeld en wanneer vergunningen zullen wor-
den uitgereikt, zullen deze op een lijst worden ver-
zameld en op de Vischmarkt bekend worden gemaakt.
De vergadering kan zich met dit principe vereenigen. In dit document staat het spanningsveld centraal tussen logistieke efficiëntie en administratieve controle in een distributiesysteem. De kern van het debat is of winkeliers hun toegewezen waren (vis en fruit) persoonlijk moeten afhalen op de Vischmarkt, dan wel of dit collectief georganiseerd mag worden.

• Argumenten voor efficiëntie (Frommé): Door transport te bundelen voor circa 50 zaken, wordt het aantal benodigde vervoermiddelen (bakfietsen) drastisch verminderd (van 50 naar 2). Dit is economisch rationeel, zeker in tijden van schaarste.
• Argumenten voor controle (Gootjes, Tammers): Persoonlijke afhaalplicht voorkomt fraude en "oppositie" (ongelijkheid) op de markt. Frommé stelt voor om dit op te lossen door een vast aanvangsuur voor de verkoop in te stellen, zodat de C.C.D. tussentijds kan controleren.
• Besluitvorming: De voorzitter dwingt een compromis af. De hoofdregel wordt "persoonlijk afhalen", maar er komt een systeem van schriftelijke dispensaties voor specifieke groepen zoals zieken, gezinsleden van handelaren en grossiers. De transparantie wordt gewaarborgd door de lijst met vergunningen publiekelijk bekend te maken op de Vischmarkt. De tekst bevat duidelijke aanwijzingen dat het stamt uit de periode van de Nederlandse distributiepolitiek, hoogstwaarschijnlijk tijdens de Tweede Wereldoorlog of de directe nasleep daarvan. De vermelding van de C.C.D. (Centrale Crisis Contrôle Dienst) is hierbij de belangrijkste indicator; deze dienst was belast met de handhaving van de distributiewetten.

De discussie over het besparen op bakfietsen duidt op een ernstig tekort aan transportmiddelen en brandstof. De specifieke vermelding van de Volendammers verwijst naar de ambulante vishandelaren uit dat dorp, die een prominente rol speelden in de landelijke visdistributie maar vaak logistieke uitdagingen kenden door de afstand tussen hun woonplaats en de stedelijke markten.