Handgeschreven verslag of proces-verbaal (fragment).
Origineel
Handgeschreven verslag of proces-verbaal (fragment). Hiermede neemt hij
geen genoegen; hij heeft de (4
zaak in handen gegeven
zijn advocaat.
Marinus zet daarna zijn
handelingen op vischgebied
uiteen. Hij kocht soms groote
hoeveelheden visch en verkocht
deze weer aan handelaren; met
restantjes ging hij wel naar
den Lindengracht om deze aan
het publiek te verkoopen. Met
de Urker visschers - aanvoerders
op de V.M. deed hij wel zaken
doordat hij den prijs zette.
De Com. merkt op, dat het
gehele betoog v - Marinus uitwijst,
dat hij in hoofdzaak voor anderen
kocht. Hij was tusschenhandelaar.
Met den normalen gang v -
zaken v - een kleinhandelaar
heeft een en ander echter
niets te maken.
Gootjes : Wanneer Mar. in 1940
niet als chauffeur naar het
buitenland was gegaan, had De tekst betreft een administratief of juridisch verslag waarin de handelswijze van een zekere Marinus wordt onderzocht. De kern van het geschil lijkt te draaien om de kwalificatie van zijn werkzaamheden:
* Verdediging van Marinus: Hij stelt dat hij vis inkoopt, deels doorverkoopt aan handelaren en de restanten op de markt (Lindengracht) aan het publiek verkoopt. Hij claimt een actieve rol in de prijsvorming op de vismarkt (V.M.).
* Conclusie van de commissie (Com.): De autoriteit stelt vast dat Marinus feitelijk fungeert als "tusschenhandelaar" (tussenpersoon) die voor anderen inkoopt. Dit wordt scherp afgezet tegen de "normalen gang van zaken van een kleinhandelaar".
* Getuigenis: Aan het eind wordt Gootjes geciteerd, die een opmerking maakt over de situatie van Marinus in het oorlogsjaar 1940, toen hij als chauffeur in het buitenland verbleef. Het document stamt vermoedelijk uit de periode van de Duitse bezetting of vlak daarna (gezien de spelling "visch" en de verwijzing naar 1940). Tijdens de bezetting waren distributie en handel scherp gereguleerd via diverse 'Bedrijfschappen'. Het onderscheid tussen een kleinhandelaar en een tussenhandelaar was cruciaal voor vergunningen en de toewijzing van quota. De vermelding van de Lindengracht duidt op de bekende Amsterdamse marktplaats. De afkorting V.M. staat zeer waarschijnlijk voor Vischmarkt. De zaak lijkt een toetsing te zijn of Marinus rechtmatig handelt binnen de toenmalige regelgeving voor de vishandel. Marinus (betrokkene) Gootjes (spreker/getuige).
Samenvatting
De tekst betreft een administratief of juridisch verslag waarin de handelswijze van een zekere Marinus wordt onderzocht. De kern van het geschil lijkt te draaien om de kwalificatie van zijn werkzaamheden:
* Verdediging van Marinus: Hij stelt dat hij vis inkoopt, deels doorverkoopt aan handelaren en de restanten op de markt (Lindengracht) aan het publiek verkoopt. Hij claimt een actieve rol in de prijsvorming op de vismarkt (V.M.).
* Conclusie van de commissie (Com.): De autoriteit stelt vast dat Marinus feitelijk fungeert als "tusschenhandelaar" (tussenpersoon) die voor anderen inkoopt. Dit wordt scherp afgezet tegen de "normalen gang van zaken van een kleinhandelaar".
* Getuigenis: Aan het eind wordt Gootjes geciteerd, die een opmerking maakt over de situatie van Marinus in het oorlogsjaar 1940, toen hij als chauffeur in het buitenland verbleef.
Historische Context
Het document stamt vermoedelijk uit de periode van de Duitse bezetting of vlak daarna (gezien de spelling "visch" en de verwijzing naar 1940). Tijdens de bezetting waren distributie en handel scherp gereguleerd via diverse 'Bedrijfschappen'. Het onderscheid tussen een kleinhandelaar en een tussenhandelaar was cruciaal voor vergunningen en de toewijzing van quota. De vermelding van de Lindengracht duidt op de bekende Amsterdamse marktplaats. De afkorting V.M. staat zeer waarschijnlijk voor Vischmarkt. De zaak lijkt een toetsing te zijn of Marinus rechtmatig handelt binnen de toenmalige regelgeving voor de vishandel.