Handgeschreven ambtelijk verslag of memorie van toelichting. De grossiers maken tegen deze regeling
ernstig bezwaar. Indien de
winstmarge niet wordt gedeeld, zal er
met verlies moeten worden gewerkt.
De spiering kost te Enkhuizen 0,20
per kg. en te A'dam 0,30; er is
dus 0,10 winstmarge per kg.
gerekend moet worden op 20 % onder-
wicht bij spiering. Daarbij komt
dan nog het risico van afkeuring te
A'dam, dat hetwelk niet gering is
en verlies van emballage.
Men begrijpt niet, dat de comb.
Lammers, die nog nooit op het
gebied van den groothandel in spiering
of andere vischsoorten is werkzaam
geweest, moet worden ingeschakeld.
De grossiers zijn wel in staat om
zelf voor den aanvoer op A'dam
zorg te dragen.
De heer Detlaer zegt, dat het de gem. A'dam in
geen enkel opzicht interesseert,
wie de spiering naar A'dam
aanvoert en op welke wijze. A'dam
eischt slechts, dat de spiering voor
100 % in A'dam komt. Het is
een besluit van de N.V.C., dat moet
worden uitgevoerd. Inschakeling van
de comb. Lammers is evenwel ver-
klaarbaar, wanneer men bedenkt,
op welke wijze de grossiers aan
hun leveringsplicht aan A'dam,
wat de aal betreft, hebben voldaan. De tekst beschrijft een economisch conflict in de vishandel. De kernpunten zijn:
1. Rentabiliteit: De grossiers betogen dat een marge van 10 cent per kilo spiering (het verschil tussen de inkoopprijs in Enkhuizen en de verkoopprijs in Amsterdam) onvoldoende is. Ze wijzen op 20% gewichtsverlies ("onderwicht"), het risico op afkeuring van de waar en de kosten van verpakking ("emballage").
2. Concurrentie en Deskundigheid: Er is grote onvrede over de "Combinatie Lammers", een partij die volgens de grossiers geen ervaring heeft in de vissector maar toch door de overheid/regulator wordt ingeschakeld.
3. Houding van de Overheid: De heer Detlaer (vertegenwoordiger van de gemeente of de N.V.C.) stelt zich formeel op. Voor de gemeente Amsterdam telt alleen de leveringszekerheid (100% aanvoer).
4. Sanctie of Wantrouwen: De laatste alinea onthult de werkelijke reden voor de nieuwe maatregel: de grossiers hebben in het verleden hun leveringsplicht voor aal (paling) aan Amsterdam niet verzaakt, waardoor de autoriteiten nu ingrijpen in de spieringhandel. Dit document is een treffend voorbeeld van de gereguleerde distributie in Nederland, zeer waarschijnlijk tijdens of vlak na de Tweede Wereldoorlog. De N.V.C. (Nederlandsche Vischcentrale) speelde in die tijd een centrale rol in het toewijzen van quota en het beheersen van prijzen om de voedselvoorziening in de grote steden veilig te stellen. De spanning tussen de vrije handel (de grossiers) en de dwingende overheidsregulering is in deze tekst duidelijk voelbaar. De visserij op spiering en aal was destijds van groot belang voor de economie rond het IJsselmeer (Enkhuizen).