Handgeschreven notulen/verslag van een bespreking. 25 juni 1943. [Links- en rechtsboven aantekeningen:]
Notulen | typen | (te Enkhuizen)

Notulen van een bespreking op 25 juni 1943 van de heeren De Haan en Van Duinhoven van het Marktwezen, de heeren Lammers en Slijphorst, Verdeelcommissie A’dam met den directeur van den Gem. Vischafslag, den heer Poorta te Enkhuizen en negen Enkhuizer grossiers.

Onderwerp: Spiering voor A’dam.

De heer Poorta deelt mede, dat de minimum maat van de spiering door de N.V.C. thans is gebracht op 8 cm., waardoor verzending naar A’dam mogelijk is geworden. De N.V.C. heeft medegedeeld, dat de te Enkhuizen aangevoerde spiering voor 100% naar A’dam moet worden gezonden.

De spiering wordt te Enkhuizen onder negen grossiers verdeeld; de opdracht is, dat deze met de Comb. Lammers uit A’dam ervoor moeten zorgdragen, dat de spiering op den afslag te A’dam komt. De winst zal tusschen beide groepen moeten worden gedeeld. Over de uitvoering hiervan moet verder overleg plaatsvinden tusschen de Enkhuizer grossiers en Lammers c.s. De vracht wordt door A’dam volledig vergoed. Dit document verslaat een zakelijke en logistieke regeling tijdens de Tweede Wereldoorlog betreffende de visserijsector. De kern van de bespreking is een beleidswijziging door de N.V.C. (de crisisinstelling die de voedselvoorziening reguleerde), waarbij de minimummaat voor spiering werd vastgesteld op 8 centimeter. Hierdoor kon de vis wettelijk verhandeld en getransporteerd worden naar de grote steden.

Opvallend is de strikte regulering: 100% van de Enkhuizer aanvoer van deze vis moet direct naar Amsterdam. De tekst legt een gedwongen samenwerking vast tussen de plaatselijke grossiers in Enkhuizen en een Amsterdamse partij (Lammers). Er is sprake van een winstdelingsregeling en een vergoeding van de transportkosten door de ontvangende partij (Amsterdam). Dit wijst op een strak geleide distributie-economie om de voedselvoorziening in de hoofdstad te waarborgen. Het document dateert uit juni 1943, een periode waarin de Duitse bezetting in Nederland leidde tot toenemende voedselschaarste en een zeer strikte distributie van goederen. Vis was een cruciale bron van proteïne, nu vlees steeds vaker op de bon was of simpelweg niet beschikbaar.

De genoemde "N.V.C." staat voor de Nederlandsche Voedselvoorziening in Oorlogstijd. Dit orgaan controleerde de gehele voedselketen, van vangst of oogst tot aan de consument. Door de minimummaten van vis aan te passen, kon de overheid de stroom van voedsel naar de hongerige steden in het westen (zoals Amsterdam) sturen. Enkhuizen was op dat moment een belangrijke aanvoerhaven aan het IJsselmeer. De bespreking tussen ambtenaren van het Marktwezen, de Verdeelcommissie en de lokale afslagdirecteur illustreert de bureaucratische complexiteit van de voedselvoorziening in oorlogstijd.