Getypt vervolgblad van een officiële brief (doorslag of kopie). 9 april 1941. De Directeur van het Marktwezen. De Wethouder voor de Levensmiddelen. Vervolgbladzijde no.2 van brief No.46A/15/2 M. d.d. 9 April
1941 aan den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen van den
Directeur van het Marktwezen.

Zooals ik in mijn brief van 23 Januari 1941 No.
46A/6/1 M. berichtte, mocht, in verband met een wijziging
van de Omzetbelasting, deze belasting met ingang van 1 Janu-
ari 1941 niet meer in den gebruikelijken vorm worden doorbe-
rekend. Ik stelde daarom voor deze belasting in den vorm van
"administratiekosten" aan de koopers in rekening te brengen.
Hiertoe werd ik bij Besluit van Burgemeester en Wethouders
d.d. 31 Januari 1941 No.167 L.M.1941 gemachtigd. Door de
vaststelling van de maximumprijzen voor zoetwatervisch zullen
in de gevallen, dat de maximumprijs wordt gehaald, deze ad-
ministratiekosten niet meer in rekening mogen worden gebracht,
daar men hierdoor boven den maximumprijs zou komen. Dit is
niet geoorloofd, daar de prijzen zijn bepaald, inclusief
alle kosten. In de betreffende gevallen komt dus de omzetbe-
lasting geheel ten laste van de Gemeente. Zoodra ik eenig
inzicht heb in de nadeelen, welke hierdoor voor de Gemeente
ontstaan, zal ik maatregelen overwegen, om deze nadeelen te
ondervangen, bijvoorbeeld door verhooging van bepaalde hef-
fingen. Hieromtrent zal ik U dan nader rapporteeren.

De Directeur, In dit document rapporteert de Directeur van het Marktwezen aan de Wethouder voor de Levensmiddelen over een financieel-administratief probleem als gevolg van nieuwe prijsregelingen.

In januari 1941 was de regeling voor de omzetbelasting gewijzigd, waardoor deze niet meer direct mocht worden doorberekend aan de koper. De gemeente vond hiervoor een 'geitenpaadje' door de belasting te camoufleren als "administratiekosten". Echter, met de invoering van wettelijke maximumprijzen voor zoetwatervis liep dit plan spaak: omdat de maximumprijs inclusief alle kosten is, mogen er geen extra administratiekosten bovenop worden geteld.

Het resultaat is dat de gemeente de omzetbelasting nu zelf moet betalen in plaats van deze te verhalen op de kopers. De directeur kondigt aan te onderzoeken hoe dit financiële gat gedicht kan worden, mogelijk door andere gemeentelijke heffingen te verhogen. Het document dateert van april 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode werd de economie steeds strakker gereguleerd door de bezetter om inflatie tegen te gaan en de voedselvoorziening te controleren.

De instelling van maximumprijzen was een essentieel onderdeel van de distributiepolitiek. De correspondentie toont de frictie tussen de landelijke prijsvoorschriften en de lokale gemeentelijke begroting. Het Marktwezen (verantwoordelijk voor o.a. visafslagen en markten) probeerde binnen de nauwe marges van de bezettingswetgeving de inkomsten voor de stad op peil te houden. De term "zoetwatervisch" duidt op de handel in vis uit de binnenwateren, die tijdens de oorlog een belangrijke bron van eiwitten bleef toen de zeevisserij door de oorlogsvoering op de Noordzee grotendeels stil kwam te liggen.