Handgeschreven prijslijst (fichesysteem). | [linksboven:] 1 | Maximumprijzen Zeevisch | | | | | | Con- |
| :--- | :--- | :--- | :--- | :--- | :--- | :--- | :--- |
| | per kg | prijs op afslag | Max. marge groothandel | Max. prijs afslag v'd hand | MAX. MARGE KLEINHANDEL | SUMMENTEN PRYS |
| versche haring | | 0,80 | 0,05 | 0,85 | 0,25 | 1,10 |
| jonge " " | (Stokers) | 0,55 | 0,05 | 0,60 | 0,25 | 0,85 |
| makreel II | beneden 30 cm. | 0,55 | 0,05 | 0,60 | 0,20 | 0,80 |
| " I | boven 30 cm. | 1,50 | 0,09 | 1,59 | 0,31 | 1,90 |
| horsmakreel | | 0,40 | 0,05 | 0,45 | 0,20 | 0,65 |
| koolvisch | | 1.= | 0,09 | 1,09 | 0,26 | 1,35 |
| kleine schelvisch III | (tot 25 cm) | 1.= | 0,09 | 1,09 | 0,31 | 1,40 |
| " " II | 25-30 cm. | 1,50 | 0,09 | 1,59 | 0,36 | 1,95 |
| " " I | 30-37 cm. | 2.= | 0,09 | 2,09 | 0,36 | 2,45 | Het document is een overzichtelijke tabel van maximumprijzen voor verschillende soorten vis. De tabel is opgedeeld in kolommen die de prijsopbouw laten zien: van de inkoopprijs op de visafslag tot de uiteindelijke prijs voor de consument ("SUMMENTEN PRYS", waarschijnlijk een verschrijving of samentrekking van Consumentenprijs).

• Handschrift: Het handschrift is een cursief kantoorschrift uit het midden van de 20e eeuw, redelijk leesbaar maar met snelle halen.
• Structuur: Er wordt gebruik gemaakt van aanhalingstekens (") om herhaling van woorden zoals "makreel" en "schelvisch" te voorkomen. Er is een duidelijk onderscheid gemaakt tussen kwaliteitsklassen (I, II, III) en afmetingen (bijv. "beneden 30 cm").
• Inhoud: De vissoorten zijn haring, makreel, horsmakreel, koolvis en schelvis. De marges voor de groothandel (veelal 0,05 of 0,09 gulden) en de kleinhandel (variërend van 0,20 tot 0,36 gulden) zijn strikt vastgelegd. Dit type document is kenmerkend voor de periode van de distributie en prijsbeheersing in Nederland, zeer waarschijnlijk tijdens de Duitse bezetting (1940-1945). Tijdens de oorlog was er een schaarste aan voedsel, waaronder vis, omdat de visserij op de Noordzee door oorlogshandelingen en inbeslagnames van schepen nagenoeg stil kwam te liggen.

Om woekerprijzen op de zwarte markt tegen te gaan en te zorgen dat de beperkte voorraad voor de bevolking betaalbaar bleef, stelde de overheid (via het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd) dwingende maximumprijzen vast voor bijna alle levensmiddelen. De details in de marges tonen aan hoe streng de economische controle was: elke stap in de keten had een wettelijk vastgesteld winstmaximum. De spelling "zeevisch" en "schelvisch" met -ch is de oude spelling-De Vries en Te Winkel, die pas in 1947 officieel werd afgeschaft, wat de datering in de jaren '40 bevestigt.