Handgeschreven notulen/aantekeningen van een vergadering. Zondag 27 september 1942. Verdeelingscomm. Zondag 27/9 1942.

verdeeling gerookte visch.
(behalve ger. gef. sprot)

ger. visch = voorn - zeelt.
daarnaast pos. 1 k. ger. visch +
2 k. pos.
aparte verdeellijst voor pos

in discussie:
versche vischhandel alleen
mosselen
comestible zaken + rookers
+ haringstpl. ger. visch.

daarnaast:
straathandel + winkeliers enkele toew.
en spec. ger. vischhand. dub. vischtoew.

besluit: na lange discussie.
versche straathandel, die ook met
mosselen krijgt geen ger. visch.
ger. visch voor comest. zaken +
rookers + versche winkeliers, die
niet zoover met mosselen kunnen
werken + stpl. houders, die vroeger
spec. standplaats met ger. visch hadden.

4 weken proef Het document betreft een besluitvormingsproces van een plaatselijke of regionale verdelingscommissie voor vis. Vanwege de oorlogsomstandigheden in 1942 was de aanvoer van zeevis beperkt, waardoor men overging op de verdeling van zoetwatervis zoals voorn, zeelt en pos (vaak aangeduid als 'oorlogsvis').

Belangrijke termen en afkortingen:
* ger. gef. sprot: Gerookte gefileerde sprot.
* pos: Pos (een kleine zoetwatervis).
* comestible zaken: Delicatessenwinkels.
* haringstpl.: Haringstandplaats.
* toew.: Toewijzing.
* stpl. houders: Standplaatshouders (marktkramers of straathandelaars).

De kern van de discussie is de afbakening van wie recht heeft op welke handel. Er wordt een strikt onderscheid gemaakt: handelaren die al mosselen verkopen, worden uitgesloten van de toewijzing van gerookte zoetwatervis om de schaarse voorraad te gunnen aan speciaalzaken (rookers) en winkeliers die geen alternatieve handel (zoals mosselen) hebben. Het besluit wordt ingesteld als een proef van vier weken. In 1942 was de voedselvoorziening in Nederland volledig onderworpen aan de distributie. Zeevis was schaars omdat de Noordzee grotendeels verboden gebied was voor de visserij vanwege zeemijnen en de Duitse Kriegsmarine. De bevolking was aangewezen op zoetwatervis uit de binnenwateren.

De "Verdelingscommissies" moesten de schaarste beheren en voorkomen dat bepaalde handelaren een monopolie kregen of dat de zwarte handel de overhand nam. Het document illustreert de bureaucratische micro-management van de dagelijkse overleving: zelfs de verdeling van kleine partijen voorn en zeelt moest via formele besluitvorming en proefperiodes worden vastgelegd. De uitsluiting van de mosselhandelaren wijst op een vroege vorm van 'sanering' of ordening van de markt om de sociale rust onder winkeliers te bewaren.