Getypte brief (mogelijk een doorslag voor het archief). 4 juni 1943. De Directeur (vermoedelijk van de Centrale Markt te Amsterdam, gezien de inhoud). Ondervakgroep Wafelfabrieken, Prinsessegracht 31, Den Haag. 55/4/3 M.
2

SV

4 Juni 1943.

Aan de Ondervakgroep Wafelfabrieken

Prinsessegracht 31

D e n H a a g (ZH)

In bijlage dezes doe ik U een afschrift toekomen van een door mij op 1 Maart jl. gerichten brief aan de Meelcentrale afd. Suiker; op dezen brief werd ten behoeve van den exploitant van het café en de cantines op de Centrale Markt een toewijzing ijspoeder verstrekt van 150 kg. per maand.

Hierbij zend ik U eveneens een afschrift van een brief van de Ondervakgroep consumptie - ijsbereiding d.d. 24 Mei jl.

Op grond van een en ander verzoek ik U beleefd te willen bevorderen, dat alsnog een toewijzing voor ijsbiscuits ter beschikking van de Centrale Markt wordt gesteld.

De Directeur, De brief is een formeel, bureaucratisch verzoek om een toewijzing (vergunning/rantsoen) voor ijsbiscuits. De schrijver hanteert een zakelijke en argumentatieve opbouw:
1. Er wordt verwezen naar een eerdere toewijzing van ijspoeder (150 kg per maand) door de Meelcentrale.
2. Er wordt verwezen naar recente correspondentie met de Ondervakgroep consumptie-ijsbereiding.
3. Op basis van deze twee feiten (we hebben het ijs al, nu de koekjes nog) wordt de "Ondervakgroep Wafelfabrieken" verzocht om de nodige ijsbiscuits beschikbaar te stellen voor de horecagelegenheden op de Centrale Markt.

De terminologie is typisch voor de periode: "afschrift" (kopie), "jl." (jongstleden), en de beleefde doch dwingende slotformule "beleefd te willen bevorderen". Dit document stamt uit juni 1943, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. De economie was in deze periode volledig onderworpen aan distributie en centrale planning. Niets kon vrij geproduceerd of verkocht worden; voor vrijwel alle grondstoffen en producten waren "toewijzingen" nodig van specifieke overheids- of sectororganisaties (zoals de Meelcentrale en diverse "Ondervakgroepen").

De brief illustreert de complexiteit van de oorlogseconomie: om ijs te kunnen verkopen in de kantines van de Centrale Markt, moest de directeur met meerdere instanties corresponderen voor verschillende onderdelen van het eindproduct (poeder enerzijds, biscuits anderzijds). De schaarste aan suiker en meel zorgde ervoor dat zelfs relatief kleine hoeveelheden via officiële weg bemachtigd moesten worden. De "Ondervakgroepen" waren onderdeel van de door de bezetter ingestelde organisatie van het bedrijfsleven (de zogeheten "Organisatie Woltersom").