Factuur / Nota (doorslag van een getypt document). 23 februari 1943. [Boven links]
No. 59/1/32 M. 1943 $^{25}/_{2}$

[Boven rechts]
Amsterdam, 23 Februari 1943.

[Centraal]
N o t a voor de Joodse Commissie inzake
voedselvoorziening Joodse bevolking.

Product: Aantal colli: Hoeveelheid: Prijs: Bedrag:
Lof 42 420 f. 31.-- f. 130.20
Peen I. 24 480 " 12.-- " 57.60
Spruiten 5 75 " 25.-- " 18.75
Gekookte bieten 1 10 " 16.-- " 1.60
Selderie AW. 1 100 " 7.50 " 7.50
Peterselie AW. 1 30 " 10.60 " 3.18
Kervel AW. 1 45 " 7.-- " 3.15
Rammenas - 550 " 10.-- " 55.--
Goudrenetten A I. 7 180 " 61.-- " 109.80
----------
NETTO f. 386.78
STATIE " 73.25
DEKSELS " 1.05
VERPAKKING: " 1.75
----------
f. 462.83
4% " 15.47
----------
f. 478.30
----------
481.30 [handgeschreven]

ZUURKOOL 9 vaten á f. 29.65 per vat ....................... f. 266.85
ZUURKOOL 4 vaten á f. 28.25 per vat ....................... " 113.--
----------
NETTO f. 379.85
STATIE " 325.--
----------
f. 704.85
4% " 15.20
----------
f. 720.05
========== Deze nota biedt een gedetailleerd inzicht in de logistiek en de kosten van de voedselvoorziening voor de Joodse gemeenschap in Amsterdam tijdens de bezettingsjaren. Het document is opgedeeld in twee secties: een lijst met diverse groenten en fruit (zoals lof, wortelen, spruiten en goudrenetten) en een aparte sectie voor de levering van zuurkool in vaten.

Opvallende administratieve details:
- Statiegeld (Statie): Een aanzienlijk deel van de kosten bestaat uit statiegeld voor emballage (vaten en colli), wat wijst op een circulair distributiesysteem.
- Toeslagen: Er wordt een vaste opslag van 4% berekend over de nettobedragen, mogelijk een administratieve heffing of omzetbelasting.
- Eenheden: Prijzen worden per colli of hoeveelheid berekend in guldens (f.). De handgeschreven toevoeging "481.30" onder het eerste totaal suggereert een latere correctie of verrekening. De datum 23 februari 1943 valt in een kritieke fase van de Holocaust in Nederland. De "Joodse Commissie" (waarschijnlijk een afdeling van de Joodse Raad voor Amsterdam) was op dat moment verantwoordelijk voor de organisatie van het dagelijks leven van de Joden die nog niet gedeporteerd waren.

In deze periode was de Joodse bevolking sociaal en economisch nagenoeg volledig geïsoleerd. De voedselvoorziening via centrale kanalen en gaarkeukens was van levensbelang, aangezien de toegang tot reguliere winkels uiterst beperkt was. De grote hoeveelheden (bijv. 13 vaten zuurkool en honderden kilo's groenten) duiden erop dat deze levering bestemd was voor collectieve consumptie, zoals in Joodse ziekenhuizen, rusthuizen of de centrale keukens van de Joodse Raad. Dit document illustreert de wrange paradox van die tijd: de voortzetting van een uiterst nauwkeurige, bijna banale bureaucratie terwijl de systematische vernietiging van de doelgroep in volle gang was.